ๆ…
จิ่วเยี่ยจ้องมองไปยังคนที่หลับใหลอยู่ในอ้อมแขน แม้ว่าเขาจะยังไม่พอใจ แต่ก็เป็นห่วงนาง และในที่สุดก็เลือกที่จะปล่อยนาง
จิ่วเยี่ยจุมพิตลงไปบนหน้าผากของมู่เฉียนซีอย่างแผ่วเบา และทั้งสองก็นอนอยู่ในอ้อมแขนของกันและกัน โดยที่ทำให้ทุ่งดอกไม้เป็นเตียงของพวกเขา
บนท้องฟ้าของแดนนรก ดูเหมือนว่ากำลังจะถูกฉีกออกจากกันด้วยมือขนาดใหญ่ยักษ์ก็มิปาน
ก้อนเมฆสีดำอันน่าสะพรึงกลัวปกคลุมไปทั่วแดนนรกทีละชั้น และก็มีเพียงพลังธาตุแห่งความมืดของแดนนรกเท่านั้นที่ปกคลุมสายฟ้าเหล่านั้นไว้
เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยงเปรี้ยง!
ตาข่ายอัสนีที่ปรากฏขึ้นมากลางท้องฟ้านั้น เป็นพลังที่แข็งแกร่งพอจะทำให้ทุกสรรพสิ่งในแดนนรกสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว มันอันตรายมาก!
สีหน้าของจื่อโยวเปลี่ยนไปทันที “นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่? นี่คือสายฟ้าลงทัณฑ์อย่างนั้นหรือ? หลังจากถอนคำสาปของเยี่ยได้แล้วก็เรียกสายฟ้าลงทัณฑ์มาเลยหรือ นี่มันมีอะ ะไรผิดพลาดหรือไม่?”
