นหรือ!” เขากล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำ หลังจากนั้นเขาจึงเก็บพลังที่น่ากลัวจนทำให้เด็กร้องไห้ได้กลับไป และกลับมาลูบขนที่เนียนเรียบของเสี่ยวโม่โม่อีกครั้ ง
เสี่ยวโม่โม่อยู่ใกล้ชิดกับมันมาก ในฐานะสัตว์เทพมันสามารถสังเกตได้อย่างชัดเจนว่าพี่ใหญ่ผู้นี้ดูเหมือนว่าจะชื่นชอบรูปลักษณ์ของมันมากทีเดียว!
อ้านกล่าวว่า “เจ้านาย ก่อนหน้านี้ข้าล่วงเกินเจ้านายไปมากนัก นั่นเป็นเพราะว่าอ้านอยากจะรู้ว่าเจ้านายมีความจริงใจต่อสัตว์พันธสัญญาของตนเองหรือไม่ ไม่ว่าจะเป็นสัตว์เทพหรือส สัตว์ร้าย ขอเพียงไม่สร้างความวุ่นวายให้แก่โลก ในสายตาของข้า มันล้วนเหมือนกันทั้งสิ้น”
“เพียงแต่…” สายตาของอ้านจ้องมองไปที่ตัวเสี่ยวหง
เสี่ยวหงยังคงโกรธที่ก่อนหน้านี้เจ้าหมอนี่ต้องการให้เจ้านายฆ่ามัน แต่ผลสุดท้ายอ้านก็ได้กล่าวขึ้นมาว่า “แต่ว่าหากเป็นสัตว์ที่มีขนจะให้สัมผัสที่ดีกว่าหน่อย”
อ้านทำให้ขนที่กลมกลืนกันของเสี่ยวโม่โม่ กลายเป็นเนียนเรียบแล้วถึงคืนเสี่ยวโม่โม่ให้กับมู่เฉียนซี และเสี่ยวหงก็รู้สึกว่ามันกำลังถูกหอคอยนิรันดร์เลือกปฏิบัติในฐานะที่มัน มีรูปลักษณ์ภายนอกเป็นหมู ซึ่งเป็นสัตว์ร้ายที่ไม่ได้มีขนมากนัก
อ้านกล่าวกับมู่เฉียนซีว่า “