ยากถึงเพียงนี้ โชคดีที่มีคนนำหน้ามาก่อน! รอหลังจากที่พวกเขาได้บาดเจ็บกันทั้งสองฝ่ายแล้ วพวกเราค่อยลงมือเถอะ”
“อื้ม!”
เป็นเรื่องที่น่ารำคาญมากหากทำได้เพียงหลบหลีกแต่ไม่สามารถโจมตีเป้าหมายได้ ซึ่งสิ่งนี้ทำให้แววตาสีฟ้าอันเย็นยะเยือกของจิ่วเยี่ยเปลี่ยนเป็นอันตรายขึ้นมาทันที และถึงพลังแห่งความมื ดจะไม่สามารถใช้ได้ แต่…
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ฝูเซิง จื่อโยว พวกเจ้ากลับมา! ตอนนี้อย่าเพิ่งไปสนใจทางนั้น”
“ขอรับ!”
หลังจากที่พวกเขากลับมาแล้ว มู่เฉียนซีก็ให้พวกเขาคอยคุ้มครอง นางกล่าวว่า “เจ้านี่ฆ่าไม่ตาย เช่นนั้นก็ลองใช้ยาพิษดูก็แล้วกัน ข้าจะเตรียมยาเดี๋ยวนี้”
รากของต้นไทรแห่งความมืดนั้นอยู่บนพื้นดิน ฉะนั้นนางจึงไม่โจมตีลำต้นของมัน แต่หากนางลงมือกับพื้นดินของที่นี่แล้วละก็ ต้องลองดูว่านางจะสามารถโจมตีต้นไทรแห่งความมืดได้หรื อไม่
ฝูเซิงกล่าวว่า “เช่นนั้นนายท่านก็ลงมือเถอะ! ถึงกฏนี้จะถูกกำหนดโดยหอคอยแห่งความมืด แต่ก็ไม่ได้หมายความว่ากฏนี้จะไม่มีช่องโหว่เสียหน่อย!”
“ข้าเองก็คิดเช่นนั้น บางทีอาจจะมีความเป็นไปได้ก็เป็นได้!” เพราะการต่อสู้กับเผ่าวิญญาณก่อนหน้านี้ทำให้นางคิดวิธีการนี้ขึ้นมาได้ ดังนั้นนางจึงเตรียมจะลองดู!
มู่เฉียน
