สัตว์พันธสัญญาทั้งหมดของตนเองไม่สามารถรอดไปจากกรงเล็บของเจ้าตัวยักษ์นี้ได้แน่นอน
“เจ้าพวกของเด็กเล่นอย่างพวกเจ้าที่กล้ามาหาเรื่องเยี่ย อย่าคิดว่าจะหนีไปได้เลย!” จื่อโยวกล่าวอย่างเคร่งขรึม
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับจื่อโยว ความได้เปรียบด้านจำนวนของคนเหล่านี้ก็ไม่มีอีกแล้ว และพวกเขาก็ถูกคัดออกไปอย่างรวดเร็ว
หลังจากนั้นจื่อโยวก็กลายร่างเป็นมนุษย์และร่อนลงมาจากกลางอากาศ เขากล่าวกับมู่เฉียนซีด้วยรอยยิ้มว่า “คนงาม เป็นอย่างไรบ้าง? ข้ายอดเยี่ยมหรือไม่! หอคอยนิรันดร์แห่งนี้ทำให้สัต ตว์วิญญาณทุกตัวสามารถใช้พลังที่แข็งแกร่งที่สุดออกมาได้ มันช่างมีความสุขจริง ๆ เลย”
จิ่วเยี่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาว่า “ที่นี่ก็เหมือนกรงขังในเวลาเดียวกัน หากเจ้าอยากจะอยู่ที่นี่แล้วละก็ รอหลังจากที่ซีได้หอคอยนิรันดร์มาเมื่อไร เจ้าจะอยู่ที่นี่ตลอดไปเลยก ก็ได้”
จิ่วเยี่ยเดินมาหยุดอยู่ที่ข้างกายของมู่เฉียนซี ซึ่งมันก็ทำให้มุมปากของจื่อโยวกระตุกขึ้นอย่างรุนแรง มิใช่ว่าเขาแค่ทำตัวเด่นต่อหน้าคนงามเองหรือ? แค่นี้เยี่ยก็โกรธแล้ว?
การปรากฏตัวของจื่อโยว ทำให้การเดินทางของพวกเขาหลังจากนั้นราบรื่นมากขึ้นไปอีก แม้ว่าจะเจอกับสัตว์ร้ายที่ยา
