เหล่านี้
มู่เฉียนซีกอดจิ่วเยี่ยเอาไว้แน่นแล้วกล่าวว่า “อื้อ! ข้าไม่คิด ข้าไม่คิดถึงมันแล้ว! ได้โปรดปล่อยข้า…”
“อื้ม! ซี เจ้าต้องการให้ข้าปล่อยเจ้าไปจริง ๆ หรือ?” จิ่วเยี่ยกล่าวด้วยเสียงอันแหบแห้ง
เรื่องราวมันได้ผ่านพ้นไปแล้ว นางเองก็ไม่สามารถยึดติดอยู่กับมันไปได้ตลอดเช่นกัน และตอนนี้คนที่นางรักก็อยู่ข้างกายของนาง เขายังคงสบายดี อีกทั้งยังแข็งแกร่งมากอีกด้วย รอหลังจากที่นางช่วยเขาถอนคำสาปได้แล้ว เขาก็จะต้องดียิ่งขึ้นกว่านี้แน่นอน
ผู้พิทักษ์ทั่วทั้งเหวนรกต่างก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายแห่งความรักที่หนาแน่น ซึ่งมันก็ได้ทำให้คนโสดอย่างพวกเขาทรมานเป็นอย่างยิ่ง
ในที่สุดจิ่วเยี่ยก็ยอมปล่อยมู่เฉียนซีเสียที และหากเขายังไม่ปล่อยนางไปเขาจะต้องเสียการควบคุมแน่นอน
หลังจากที่ถอนคำสาปได้เมื่อไร หนี้ที่ติดค้างไว้ก่อนหน้านี้ ความอดทนของเขา เขาจะต้องขอคืนมันทั้งต้นทั้งดอกแน่นอน
มู่เฉียนซีไม่มีทางคาดเดาได้ว่าที่จิ่วเยี่ยยอมปล่อยนางไปอย่างง่ายดายเป็นเพราะมีความคิดเช่นนี้เป็นแน่ อู๋หยากล่าวว่าหากรวบรวมหอคอยทั้งสี่ได้ หอคอยนิรันดร์ก็จะปรากฏออกมา
นางจะต้องรีบกลับไปเตรียมตัว หากหอคอยนิรันดร์ปรากฏขึ้นมาจริง ๆ นางจำเป็นที่
