องจัดการให้รวดเร็วและแม่นยำที่สุดอีกด้วย
ร่างเงาสีดำสว่างวาบขึ้น ในตอนที่มู่เฉียนซีเห็นว่าจิ่วเยี่ยเข้าไปใกล้สัตว์ร้ายตัวนั้น ก็ได้มีแสงสว่างแวบขึ้นมาระหว่างการต่อสู้ สุดท้ายก็มีกลิ่นคาวเลือดลอยคละคลุ้งออกมา และในที่สุดสัตวร้ายตัวนั้นก็เป็นฝ่ายที่ได้รับบาดเจ็บสาหัส
“โฮกกก!” มันมองจิ่วเยี่ยด้วยความหวาดกลัว ราวกับว่าคนตรงหน้านี้น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าสัตว์ร้ายอย่างมันเสียอีก ซึ่งตอนนี้มันก็รู้สึกถึงอันตรายขึ้นมาแล้วจริง ๆ
มันในตอนนี้คิดแต่จะหนีเท่านั้น แต่ทว่าจิ่วเยี่ยกลับชิงลงมือก่อน ซึ่งพลังแห่งความมืดก็ได้ตรึงเจ้าสัตว์ร้ายตัวนั้นเอาไว้ และเริ่มทำลายล้างมันทันที!
“โฮกกกกก!” ท่ามกลางเสียงคร่ำครวญอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ในที่สุดวานรยักษ์ไททันตัวนั้นก็ล้มฟุบลงกับพื้น
ไม่ง่ายเลยกว่ามันจะหลบหนีออกมาจากหอคอยจำลองได้ แต่มันกลับต้องมาเจอกับการดำรงอยู่ของสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่า อีกทั้งยังต้องมาตายไปโดยที่ไม่ทันได้สู้กลับเลยด้วยซ้ำ
จิ่วเยี่ยกลับไปอยู่ข้างกายของมู่เฉียนซีพลางกล่าวว่า “ซี ไม่เป็นอะไรแล้ว”
พวกเขาเดินมาถึงตรงหน้าของอู๋หยา หลังจากนั้นอู๋หยาก็กล่าวขึ้นมาอย่างตื่นเต้นว่า “ฝ่าบาทจิ่วเยี่ย ฝ่าบาทจิ่วเยี่
