ี่อยู่ตรงหน้ากำลังจะหายไปหมด
เมืองลำดับที่หนึ่งหายไปแล้ว คนของผู้คุมปีศาจแห่งความมืดที่ไล่ตามออกมาเหล่านั้นก็หายไปแล้ว และคนที่นางจับเอาไว้แน่นตรงหน้าก็กำลังจะหายไป…
เขาเอ่ยถามด้วยเสียงที่ทุ้มต่ำราวกับว่าไม่ได้สังเกตเห็นก็มิปาน “เจ้าเป็นคู่หมั้นของข้าจริง ๆ อย่างนั้นหรือ?”
“ใช่แล้ว! ข้าคือคู่หมั้นของผู้ชายอย่างเจ้า และหลังจากนี้เจ้าก็จะเป็นของข้า ฉะนั้นข้าจึงหวังว่าเจ้าจะยังแข็งแรงดี ไม่ว่าจะเป็นช่วงเวลาไหน หรือไม่ว่าจะเป็นมิติใดก็ตาม ขอเพีย ยงเป็นเจ้า ข้าก็หวังให้เจ้ามีชีวิตที่ดี ขอให้ดีมากที่สุดเลย”
“ไว้ข้ากลับไปได้เมื่อไรข้าจะไปหาเจ้าในอนาคตและคิดบัญชีกับเจ้าแน่นอน เพราะว่าคราวนี้ เจ้าทำให้ข้าเสียใจ และเจ็บปวดมากจริง ๆ ”
“ได้!” เขาตอบมาเพียงแค่คำเดียวง่าย ๆ และทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ตรงหน้าก็หายไปอย่างสิ้นเชิง
แกร่ก!
ค่ายกลขนาดใหญ่ที่อยู่ตรงหน้าอู๋หยาเริ่มแตกออกเป็นเสี่ยง ๆ
ตูมมม โครมมม!
ทันใดนั้นทั่วทั้งเมืองลำดับที่หนึ่งก็เริ่มสั่นสะเทือนราวกับแผ่นดินไหวก็มิปาน หลังจากนั้นก็มีหุบเหวจำนวนนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นมาบนพื้นดิน ซึ่งมันลึกจนเหมือนกับว่าจะเจาะผ่านเรือนจำ ำปีศาจแห่งความมืดทั้งหมดอย่างไรอย่างนั้นเล