เขาก็กล่าวอย่างเรียบเฉยว่า “เป็นเจ้านี่เอง!”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เจ้าไม่ถามหรือว่าข้าคือใคร?”
คนที่อยู่ตรงหน้าผู้นี้เตรียมพร้อมที่จะฆ่านางอยู่ตลอดเวลา ซึ่งมันก็อันตรายมากจริง ๆ
“เจ้าเป็นใคร ไม่เกี่ยวอะไรกับข้า! ออกไปเดี๋ยวนี้ มิเช่นนั้นเจ้าได้ตายแน่!”
“ข้าคือคู่หมั้นของเจ้า หากเจ้าฆ่าข้า เจ้าไม่กลัวว่าตัวเจ้าในอนาคตจะไร้คู่ครองอย่างนั้นหรือ?” นางคุ้นเคยกับท่าทางของจิ่วเยี่ยในอนาคตที่คล้ายกันนี้เป็นอย่างมาก และแม้ว่าเขาจะเย็นชากับคนอื่นแต่ก็ไม่เคยปฏิบัติต่อนางเช่นนี้เลย
แต่ทว่าตอนนี้เมื่อเผชิญหน้ากับเขาในวัยเด็ก กลับเต็มไปด้วยจิตสังหารยิ่งกว่าตอนเจอกันครั้งแรกเสียอีก
ซึ่งมันก็ทำให้มู่เฉียนซีอดที่จะแกล้งเขาเล่นไม่ได้!
“คู่หมั้นหรือ ข้าไม่เคยมีคู่หมั้นมาก่อน! เจ้าคือคนที่เขาส่งมาใช่หรือไม่? คราวนี้เขาต้องการจะใช้ลูกไม้อะไรอีก?” เขาจ้องมองมู่เฉียนซีด้วยใบหน้าที่เคร่งขรึม
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ข้าไม่ใช่คนที่ใครส่งมาทั้งนั้น! ข้าเพียงแค่อยากช่วยเจ้า ข้าช่วยเจ้าออกไปจากเรือนจำปีศาจแห่งความมืดแห่งนี้ดีหรือไม่?”
“ไม่เชื่อ!”
คำนี้ได้แสดงถึงจุดยืนของจิ่วเยี่ยน้อยแล้ว เพราะเขาจะไม่เชื่อใคร เขาจะเชื่อเพียงตนเองเท่านั้น และ
