างด้านนี้ เขาก็ตื่นตกใจจนหน้าถอดสีเลยทีเดียว
เขาต้องการที่จะโจมตีพวกของผู้คุมปีศาจแห่งความมืดและฝ่าออกไป แต่ผลปรากฏว่ากลับมีค่ายกลอีกอันมาขวางทางของฝูเซิงเอาไว้
ตูมม โครมม!
มีเสียงดังสนั่นหวั่นไหวออกมา และฝูเซิงในตอนนี้ก็โกรธจนถึงขีดสุดแล้ว
“บัดซบเอ้ย!”
ผู้คุมปีศาจแห่งความมืดกล่าวว่า “หนามโลหิต เจ้าห่วงตัวเองก่อนที่จะห่วงเจ้านายของเจ้าเถอะ!”
ปังง!
แน่นอนว่าเมื่อฝูเซิงเป็นกังวลเกี่ยวกับมู่เฉียนซี เขาย่อมต้องเสียสมาธิอยู่แล้ว ซึ่งมันก็ทำให้พวกของผู้คุมปีศาจแห่งความมืดสบโอกาสโจมตีเขาได้ในที่สุด
พรวดด!
แม้ว่าร่างกายของพืชกลายพันธุ์อย่างฝูเซิงจะแข็งแกร่งมากเป็นพิเศษ แต่ฝูเซิงก็ถูกพวกเขาทำให้บาดเจ็บได้เช่นกัน
เมื่อมู่เฉียนซีเห็นว่าฝูเซิงได้รับบาดเจ็บ นางก็รับรู้ได้ว่าไม่สามารถปล่อยให้เป็นเช่นนี้ต่อไปได้ เพราะสุดท้ายพวกนางอาจจะถูกบดขยี้จนตายได้นั่นเอง
อู๋หยาช่างเก่งกาจมากจริง ๆ เขามาวางค่ายกลชั้นแล้วชั้นเล่าที่เรือนจำปีศาจแห่งความมืดตั้งแต่แรก หลังจากนั้นก็ปล่อยให้นางค่อย ๆ เข้ามาใกล้ทีละก้าว
แต่ทว่า นางไม่มีทางยอมแพ้อย่างแน่นอน
มู่เฉียนซีเหลือบมองไปทางอู๋หยาพลางกล่าวว่า “เจ้าบีบบังคับดูดเอาพลังแห่งชีวิตของข้าไป
