การตามแกะรอยและการลบร่องรอย ที่สลับกันไปมาเช่นนี้ได้ทำ ำให้ผู้คุมปีศาจแห่งความมืดเริ่มโมโหขึ้นมาแล้ว
“นางมู่เฉียนซีบ้านั่น นางจะซ่อนตัวเก่งเกินไปแล้วนะ!”
“เจ้าพวกไร้ประโยชน์ คนตั้งมากมายแค่ผู้หญิงเพียงคนเดียวยังหาไม่เจออีกหรือ?”
“ไปตามหามาเดี๋ยวนี้ ต่อให้ต้องพลิกทั้งเรือนจำปีศาจแห่งความมืดก็ต้องหานางให้เจอให้ได้”
“ขอรับ ท่านเจ้าเรือนจำ”
ทุกครั้งที่พวกของมู่เฉียนซีเผชิญหน้ากับผู้คุม และหลังจากที่พวกเขาจัดการผู้คุมไปแล้ว ผู้คุมปีศาจแห่งความมืดที่ได้รับข่าวก็รีบตรงมาทันที
แต่ทุกครั้งพวกเขาจะมาช้าไปก้าวหนึ่ง และมู่เฉียนซีก็มักจะหายตัวไปก่อนที่พวกเขาจะมาเสมอ
ซึ่งการปล่อยให้มู่เฉียนซีหนีไปได้ครั้งแล้วครั้งเล่าเช่นนี้ จะไม่ทำให้ผู้คุมปีศาจแห่งความมืดโมโหได้อย่างไรกัน?
มู่เฉียนซีรู้ดีว่าหลังจากนี้ไปอาจจะไม่ได้ราบรื่นเช่นนี้อีกแล้ว เพราะนางค้นพบว่าผู้คุมปีศาจแห่งความมืดเริ่มไล่ตามใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ แล้วนั่นเอง
บางทีในการต่อสู้ระหว่างพวกนางกับผู้คุมครั้งหน้า ผู้คุมปีศาจแห่งความมืดอาจจะมาถึงได้ทันเวลาก็เป็นได้
หากไม่ใช่ครั้งต่อไป แต่คาดว่าครั้งต่อ ๆ ไปอาจจะ…
มู่เฉียนซีมองไปทางเสี่ยวเฉี่ยที่กำลังดื่มยาของนางราวกับน้ำ พล
