าดใจเล็กน้อย…
เบื้องหน้ามีคนที่ดูคุ้นเคยคนหนึ่ง ซึ่งนางก็คือป้าคนที่มาทุบตีเขาเมื่ออารมณ์ไม่ดีคนนั้น แต่ทว่าตอนนี้นางกลับดูมีสภาพที่น่าเวทนามาก!
ในเวลานี้เมื่อนางเห็นว่าเจ้าเด็กเลวนั่นยังไม่ตาย เพราะไม่สามารถพูดได้ ดังนั้นนางจึงทำได้เพียงขอความช่วยเหลือทางสายตาเท่านั้น
มู่เฉียนซีหยิบยาออกมาแล้วกล่าวว่า “เจ้าน่าจะหิวแล้ว กินนี่สิ”
ยานี้สามารถทำให้คนรู้สึกอิ่มได้ นอกจากที่ยังสามารถฟื้นฟูพลังงานต่าง ๆ ที่ร่างกายต้องการได้อีกด้วย
“อร่อยจัง!” เพราะเขาหิวจริง ๆ ดังนั้นจึงไม่เกรงใจ
หลังจากที่ดื่มลงไปแล้ว เขาก็รู้สึกว่านี่คือน้ำที่อร่อยที่สุดที่เขาเคยดื่มมาในชีวิตนี้เลย
มู่เฉียนซีกล่าวถามว่า “ผู้หญิงคนนี้เกือบทำให้เจ้าต้องตาย เช่นนั้นแล้วเจ้าอยากให้ข้าลงโทษเขาอย่างไร?”
“ในเมื่อมีกฏ ว่าไม่สามารถฆ่าคนได้! ไม่เช่นนั้นก็มัดนางเอาไว้ ปล่อยให้นางหิวไปสักสองสามวันก็พอแล้ว” สำหรับเขาแล้ว สิ่งที่เจ็บปวดมากที่สุดไม่ใช่การทุบตี แต่เป็นเพราะท้องห หิวมากกว่า รสชาตินั้นเป็นอะไรที่ทุกข์ทรมานมากจริง ๆ!
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ตกลง!”
“เจ้ามีชื่อว่าอะไร?” มู่เฉียนซีกล่าวถาม
“ข้าชื่อว่าเสี่ยวโส่ว”
“เช่นนั้นเสี่ยวโส่วเจ้ารออยู่
