น่นอนว่ามันต้องทำให้คนอื่นสังเกตเห็นอยู่แล้ว หลังจากนั้นพวกเขาก็ตะโกนออกมาว่า “ที่นั่น ในที่สุดก็หาเจอแล้ว!”
“อย่าปล่อยให้นางหนีไปได้ อย่าปล่อยให้นางไปซ่อนตัวได้อีก ตามไป!”
“ไล่ตามไป!”
คนทั้งหมดต่างระดมกำลังเข้ามา จากนั้นก็พุ่งเข้าไปล้อมพวกของมู่เฉียนซีเอาไว้
ผู้คุมเหล่านั้นหมุนเวียนพลังวิญญาณและทะยานไปในอากาศ เพื่อไล่ตามมู่เฉียนซีอย่างไม่ลดละ
และในตอนนี้เอง มู่เฉียนซีก็สามารถไปถึงจุดที่สูงที่สุดของเมืองได้อย่างราบรื่น
นางก้มมองไปยังมวลมนุษย์จำนวนมหาศาลข้างล่างพลางกล่าวว่า “พวกเจ้านี่นะ! ถูกผู้คุมปีศาจแห่งความมืดล้างสมองให้อยู่กับทั้งฝันกลางวัน และฝันลม ๆ แล้ง ๆ! วัน ๆ เอาแต่หลอกว่าตัวเอง งมีความสุขมาก แต่กลับปล่อยให้อารมณ์ด้านมืดของตนเองเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ สุดท้ายก็ใช้ความรุนแรง ทรมานและระบายความโกรธเกรี้ยวใส่ผู้อื่นแทน พวกเจ้าป่วยอยู่เช่นนี้วันแล้ววันเล่า แล ละในที่สุดก็จะต้องใช้ชีวิตอยู่ในห้วงแห่งความมืดมิดไปตลอดชีวิต”
“เมื่อหลับฝันก็มีเวลาที่ต้องตื่น พวกเจ้าเตรียมตัวพร้อมแล้วหรือไม่?” ทันทีที่มู่เฉียนซีกล่าวจบ ยาน้ำจำนวนนับไม่ถ้วนก็ถูกมู่เฉียนซีโยนออกไปทันที
“ฝูเซิง!” ลำแสงสีแดงเลือดสว่างวาบขึ้นมาทันท
