่ะ จิ่วเยี่ย ข้าจะระวังตนเองเป็นอย่างดีแน่นอน”
“สุ่ยจิงอิ๋ง เจ้าจำเรื่องที่รับปากข้าเอาไว้ให้ดีด้วย” ดวงตาของจิ่วเยี่ยจ้องมองไปที่สุ่ยจิงอิ๋ง
สุ่ยจิงอิ๋งกล่าวตอบว่า “ข้าก็เหมือนกับเจ้า ข้าไม่อยากให้ซีเอ๋อร์ต้องมีอันตรายเช่นกัน เพราะนั่นเป็นเรื่องที่สำคัญที่สุดในฐานะผู้พิทักษ์นิรันดร์อย่างข้า ฉะนั้นเจ้าวางใจเถอะ!”
มู่เฉียนซีออกไปจากเหวนรกแล้ว และจิ่วเยี่ยก็มองไปยังทิศทางที่นางหายไปพร้อมกับกำหมัดเอาไว้แน่น
เขาลองเดินออกไป แต่ทว่าพลังนั้นก็ยังคงสร้างปัญหา และทำให้พลังที่อยู่ภายในร่างกายของเขายุ่งเหยิงขึ้นมาทันที
จิ่วเยี่ยกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ไสหัวไป!”
ทันใดนั้นพลังนั้นก็ระเบิดอย่างกะทันหัน หลังจากนั้นมันก็เริ่มอาละวาดมากขึ้นไปอีก จนจิ่วเยี่ยต้องกลับไปยังเหวนรกอีกครั้ง
เขาไม่สามารถปล่อยตนเองไว้เช่นนั้นได้ เพราะซีจะต้องโกรธเขาแน่นอน
หลังจากที่มู่เฉียนซีจากไปแล้ว จิ่วเยี่ยก็รออยู่ที่ชั้นหนึ่งมาตลอด เพราะที่นี่อยู่ใกล้กับทางออกมากที่สุด ดังนั้นเขาจึงไม่มีเวลาว่างไปหาเรื่องดวลกับกิเลนแห่งนรกอีกต่อไปแล้ว
แน่นอนว่า เมื่ออยู่ในเรือนจำปีศาจแห่งความมืดเขาหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะไม่เกิดอันตรายใด ๆ กับซีเลยแม้แต่น้อย
