ร่างของพวกเขาแข็งทื่อไปทันที และพวกเขาก็ทำได้แค่จ้องมองไปทางมู่เฉียนซีอย่างตกตะลึงเท่านั้น มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ในเมื่อพวกเจ้ามาจากเรือนจำปีศาจแห่งความมืด เช่นนั้นก็น่าจะรู้ว ว่ากลับไปยังเรือนจำปีศาจแห่งความมืดอย่างไรสินะ! นำทางสิ! ไม่ใช่ว่านายท่านผู้เป็นเจ้าเรือนจำของพวกเจ้าได้รับหอคอยนิรันดร์มาแล้วอย่างนั้นหรือ? ข้าเองก็อยากจะเห็นหอคอยนิรันดร์น นั่นสักครั้งอยู่พอดี”
“เจ้า…” พวกเขาจ้องมองไปทางมู่เฉียนซีด้วยความตื่นตะลึง และคิดไม่ถึงเลยว่ามู่เฉียนซีตัดสินใจที่จะทำเช่นนี้
“จะนำทาง หรือว่าไม่นำทางล่ะ!” และมู่เฉียนซีก็ได้เตรียมยาพิษบางอย่างออกมา ซึ่งเห็นได้ชัดว่ามันไม่มีทางทำให้พวกเขารู้สึกดีอย่างแน่นอน
พวกเขากล่าวว่า “พวกเรานำทาง! พวกเราจะนำทางให้ขอรับ!”
“เช่นนั้นข้าจะให้พวกเจ้าพักสักหน่อยก่อนก็แล้วกัน” หลังจากนั้นมู่เฉียนซีก็มองไปทางเจ้าแห่งขุมนรกรากษส
เมื่อถูกมู่เฉียนซีจับตามอง เขาก็รู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาทันที และรีบคุกเข่าลงอย่างรวดเร็วพลางกล่าวว่า “ขะ…ข้าจะยกตำแหน่งเจ้าแห่งขุมนรกรากษสให้กับพวกท่าน อย่าฆ่าข้าเลย! ข้า ยังไม่อยากตาย”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ฝูเซิง ไปเก็บตราประทับของผู้ครองเรือนจำแห่งนี้เอาไว้ซะ!”
“ขอรับ
