กรงว่าจะต้องไม่เป็นผลดีอย่างแน่นอน
นักโทษเหล่านี้ไม่ได้สร้างความวุ่นวายในทันที แต่พวกเขารีบพุ่งไปทางตำแหน่งของมู่เฉียนซี และกล่าวถามว่า “นายท่าน ให้พวกเราลงมือเมื่อไรดีขอรับ!”
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “เวลาไม่คอยท่า หากพวกเจ้าพักผ่อนกันพอแล้ว เช่นนั้นก็เริ่มลงมือได้เลย!”
“ขอรับ!” พวกเขากล่าวตอบอย่างกระตือรือร้น
ตูมมม โครมมมม!
เนื่องจากนักโทษมีจำนวนมาก ดังนั้นพระราชวังของเจ้าแห่งขุมนรกรากษสจึงถูกโจมตีอย่างบ้าคลั่งจากทั่วทุกมุมทั้งบนและล่าง ระลอกแล้วระลอกเล่าอย่างต่อเนื่อง
ถึงแม้ว่าค่ายกลป้องกันจะยอดเยี่ยมมากเพียงใด ก็ไม่สามารถทนต่อการโจมตีเช่นนี้ได้ และเจ้าแห่งขุมนรกรากษสที่ซ่อนตัวอยู่ในพระราชวังตอนนี้ก็เริ่มกินไม่ได้นอนไม่หลับแล้ว
เสียงที่ดังสนั่นอย่างต่อเนื่องทำให้เขาปวดศรีษะเป็นอย่างมาก นอกจากนี้มันยังสั่นสะเทือนราวกับนั่งอยู่บนเรือที่อยู่ท่ามกลางพายุอันโหมกระหน่ำก็มิปาน
“นายท่าน นายท่าน เหล่านักโทษที่ถูกปล่อยออกมาเริ่มสร้างปัญหาแล้วขอรับ พวกเราไม่สามารถเพิกเฉยต่อไปได้อีกแล้ว มิเช่นนั้นขุมนรกรากษสได้ถึงคราวสิ้นสุดลงแน่”
เจ้าแห่งขุมนรกรากษสกล่าวตอบว่า “ข้าออกไปก็จบเห่เหมือนกันนั่นแหละ! ข้าได้ตายแน่
