ง
คนผู้นั้นกล่าวกับเจ้านายของพวกเขาว่า “นายท่าน นี่ต้องไม่ใช่ท่านอ๋องจิ่วเยี่ยแน่นอน หากเป็นท่านอ๋องจิ่วเยี่ยละก็ ด้วยความสามารถของเขาไม่จำเป็นต้องทำให้วุ่นวายขนาดนี้เลย”
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า!” เมื่อได้ยินลูกน้องของตนเองบอกว่าอ๋องจิ่วเยี่ยไม่ได้มา ก็ดูเหมือนว่าสิ่งที่อยู่ภายในใจของเจ้าแห่งขุมนรกรากษสได้ถูกชำระล้าง ซึ่งก็ทำให้เขาหัวเราะอย่างมีความสุขขึ้ นมา
“พวกเจ้าไม่ใช่ท่านอ๋องจิ่วเยี่ย คนหนึ่งเป็นพืชกลายพันธุ์ ส่วนอีกคนเป็นเพียงแค่สาวงามคนหนึ่ง อย่างไรเสียก็ไม่มีทางเป็นท่านอ๋องจิ่วเยี่ยได้ ช่างดีเหลือเกิน!”
เมื่อเห็นพฤติกรรมการแสดงออกของเจ้าแห่งขุมนรกรากษส มู่เฉียนซีก็มั่นใจแล้วว่าเจ้าหมอนี่ต้องถูกชื่อเสียงของจิ่วเยี่ยทำให้หวาดกลัวจนต้องแอบไปซ่อนตัวอยู่ในกระดองแน่นอน
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ใช่แล้ว! ที่อ๋องจิ่วเยี่ยไม่ได้มาที่ขุมนรกรากษส ก็เป็นเพราะว่าเขาไม่จำเป็นต้องมาลงมือกับเศษสวะเช่นเจ้าด้วยตนเอง! อาศัยเพียงแค่พวกข้าก็เพียงพอแล้ว”
“ใช่แล้ว! นายท่านกล่าวได้ถูกต้องที่สุด” ฝูเซิงกล่าวตอบ
“พวกเจ้านี่ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงเลยจริง ๆ ที่นี่คืออาณาเขตของข้า หากพวกเจ้าไม่ใช่ท่านอ๋องจิ่วเยี่ย เช่นนั้นก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้าหร
