ด้ใช้ค่ายกลผนึกพระราชวังเอาไว้ และยังทำให้พระราชวังกลายเป็นป้อมปราการที่ไม่สามารถทำลายได้ไปแล้วอีกด้วย” หัวหน น้าผู้คุมคนนั้นกล่าวตอบ
ก่อนหน้านี้ไม่นาน หรือว่าจะเป็นเรื่องของขุมนรกอสูร นอกจากนี้เรื่องที่เกิดขึ้นในขุมนรกอื่นก็คงถูกเจ้าแห่งขุมนรกรากษสรู้หมดแล้วสินะ
ด้วยเหตุนี้มันจึงเหลือเพียงขุมนรกรากษสเพียงแห่งเดียว หากเขาไม่กลัวก็แปลกแล้ว
“ซ่อนตัวไปแล้ว? กลัวมากเลยหรือ? เช่นนั้น…”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ปล่อยนักโทษที่อยู่ที่นี่ออกมาให้หมดได้หรือไม่?”
“อะไรนะ? หากปล่อยออกมาจะต้องสร้างความวุ่นวายแน่นอน ถึงแม้ว่าพวกเขาจะไม่สามารถใช้พลังวิญญาณได้ก็เถอะ”
คำพูดของมู่เฉียนซีทำให้สีหน้าของพวกเขาเปลี่ยนไปอย่างมาก พวกเขาจะกล้าทำเรื่องแบบนี้ออกมาได้อย่างไรกัน?
“จะปล่อยหรือว่าไม่ปล่อย พวกเจ้ามีกุญแจสินะ! ความอดทนของข้ามีไม่มากนักหรอก ฉะนั้นจงรีบปล่อยเดี๋ยวนี้” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเย็นชา
“ข้าไม่เชื่อหรอกว่า หากเกิดความวุ่นวายไปทั่วขุมนรกรากษสแล้ว เจ้าแห่งขุมนรกรากษสยังจะกล้าซ่อนตัวอยู่ในกระดองเต่าเช่นนั้นอีก” ตอนนี้มู่เฉียนซีกำลังจะท้าทาย อีกทั้งยังใช้วิธีก การกระตุ้นที่รุนแรงอีกด้วย
ในเมื่อไม่สามารถทำลายพระราชวังที่ไร้เที
