้แต้น้อย เพราะคนเหล่านั้นถูกขังเอาไว้ที นี่จนกลายเป็นที่ชินชาไปอย่างสมบูรณ์แล้ว ฉะนั้นจึงไม่มีความสนใจต่อคนภายนอกเลยแม้แต่น้อย
“ขุมนรกรากษสแห่งนี้ช่างแตกต่างจากขุมนรกอื่นจริง ๆ!” ฝูเซิงกล่าว
“พวกเราไปถามกันเถอะว่าเจ้านายของขุมนรกรากษสอยู่ที่ไหน?” มู่เฉียนซีกล่าว
สถานที่แห่งนี้น่าหดหู่ใจยิ่งนัก แต่ละคนเป็นเหมือนร่างที่ไร้วิญญาณก็มิปาน
ฝูเซิงกล่าวว่า “เมื่อลองดูจากระดับแแล้ว เจ้านายของขุมนรกรากษสน่าจะอยู่ชั้นบนสุด”
ฝูเซิงชี้ไปที่จุดที่อยู่ด้านบน ซึ่งมันก็มีกรงขังจำนวนนับไปถ้วนตั้งตระหง่านขึ้นไปจนสูงเสียดฟ้า พุ่งทะลุเข้าไปในหมู่เมฆเหล่านั้น และดูเหมือนว่าบนเมฆนั้นจะมีพระราชวังที่เหมือนกับ ปราสาทผีสิงอยู่อีกด้วย
“เช่นนั้นพวกเราก็ขึ้นไปกันเถอะ!” มู่เฉียนซีกล่าว
“ตกลง!”
แต่ในตอนที่พวกเขากำลังจะไปยังชั้นต่อไป กลับถูกม่านพลังอันหนึ่งขวางเอาไว้เสียก่อน
ฝูเซิงกล่าวว่า “เจ้าสิ่งที่มาเกะกะนี่มันคืออะไรกันเนี่ย! ข้าทำลายมันทิ้งไปเลยก็แล้วกัน”
ตูมมม!
ทันทีที่ฝูเซิงลงมือ แม้จะไม่ได้ใช้พลังวิญญาณ แต่ม่านพลังนี้ก็ถือว่าเปราะบางมากจริง ๆ!
แกร่ก!
ในตอนที่ม่านพลังนี้กำลังจะแตกออก แน่นอนว่าเหล่าผู้คุมจะต้องเคลื่อนไหวอยู่แล้ว
ฟิ
