รบาดเจ็บอยู่ที่นี่ ส่วนนางจะกลับ บไปที่แดนนรกก่อน
“แม้ว่าที่นี่จะปลอดภัย แต่ข้าก็ไม่อยากให้เจ้าติดอยู่ที่นี่ไปตลอดเช่นกัน หากสามารถถอนคำสาปได้โดยเร็วก็จะเป็นการดีที่สุด ฉะนั้นเจ้าจึงมีหน้าที่อยู่ที่นี่เพื่อเรียนรู้เรื่องขอ องยวนให้มากขึ้น และเมื่อถึงตอนนั้นประสบการณ์ในการต่อสู้ของเจ้าก็น่าจะเพียงพอแล้วใช่หรือไม่?” มู่เฉียนซีพยายามเกลี้ยกล่อมทุกวิถีทางอย่างดีที่สุด
“ข้าทนไม่ได้หากไม่ได้เจอซี!” จิ่วเยี่ยกระซิบที่ข้างหูของมู่เฉียนซีด้วยเสียงทุ้มต่ำ
แต่ทว่าจิ่วเยี่ยไม่สามารถดำเนินการต่อไปได้ เพราะทันทีที่คิดจะจุมพิตซีก็ถูกเจ้ากิเลนแห่งนรกบัดซบนั่นออกมารบกวนเสียแล้ว
ยวนกล่าวว่า “พวกเจ้านี่นะ! นี่มันอาณาเขตของข้า ไม่ใช่บ้านญาติของพวกเจ้าเสียหน่อย! พวกเจ้ารู้หรือไม่ว่าสิ่งที่พวกเจ้าทำมันได้สร้างความเจ็บปวดให้กับข้าที่อยู่อย่างโดดเดี่ยว มานานนับหมื่น ๆ ปีมากเพียงใด?”
สีหน้าของจิ่วเยี่ยเย็นชาขึ้นมาทันที ที่นี่ไม่สามารถทำอะไรได้เลย! หากกลับไปที่คุกโลหิต จะมีใครกล้ามาขัดขวางเขาเช่นนี้กัน!
ตูมมมม!
ด้วยเหตุนี้จิ่วเยี่ยจึงเริ่มปะทะกับยวนอีกครั้ง
ในที่สุดมู่เฉียนซีก็สามารถโน้มน้าวจิ่วเยี่ยได้ นางประทับริมฝีปากลงบนใบหน้
