มู่เฉียนซีออกมาจากเหวนรกแล้ว ซึ่งเมื่อหันกลับไปนางก็ไม่เห็นเหวนรกอีกแล้ว และเบื้องหน้าของนางก็คือกรงร้อยศึกนั่นเอง นางบ่นพึมพำว่า “จะต้องหาหอคอยนิรันดร์ให้เร็วที่สุด”
ในระหว่างทางกลับ เสี่ยวโม่โม่ทำหน้าที่เป็นสัตว์พาหนะให้กับมู่เฉียนซี
หลังจากที่นางกลับมาถึงคุกโลหิตได้ไม่นาน นางก็เตรียมตัวกลับไปที่เมืองหนามโลหิตทันที แต่ทว่ากลับเจอคนที่มีใบหน้าชั่วร้ายกลุ่มหนึ่งอยู่กลางอากาศ
พวกเขาจ้องมองไปที่มู่เฉียนซีพลางกล่าวว่า “น้องสาว คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะกล้ามาอาณาเขตต้องห้ามทางตะวันออกไกลเพียงลำพัง อีกทั้งยังใช้สัตว์ประหลาดบินได้ที่เต็มไปด้วยพลังแห่งความมืด อันแข็งแกร่งเช่นนี้บินไปทั่วทุกที่อีกด้วย ช่างใจกล้าไม่น้อยเลยนะ!”
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเรียบเฉยว่า “มีเรื่องอะไรอย่างนั้นหรือ?”
ตอนนี้นางกำลังรีบกลับไปดูเบาะแสเกี่ยวข้องกับหอคอยนิรันดร์นะ! ไม่มีเวลาว่างมากพอที่จะเสียเวลาไปกับคนเหล่านี้แต่อย่างใด
“ความจริงแล้วก็ไม่มีเรื่องอะไรมากหรอก เพียงแค่ต้องการยืมสัตว์ประหลาดบินได้ของเจ้า และให้น้องสาวอย่างเจ้าตามข้ามาสักหน่อย” พวกเขากล่าวด้วยรอยยิ้ม
มู่เฉียนซีกล่าวตอบอย่างเรียบเฉยว่า “พวกเจ้ารู้หรือไม่ว่าเขตต้องห้ามตะวันออกไกลแห
