แต่ยวนก็มาอยู่ตรงหน้าของพวกเขาแล้ว มู่เฉียนซีจ้องมองอย่างเย็นชาพลางเดินเข้าไปหาคนผู้นั้น
“เจ้าต้องการสู้กับข้าอย่างนั้นหรือ” ยวนกล่าวถาม
“หากเจ้าจะลงมือทำร้ายจิ่วเยี่ยอีก เช่นนั้นไม่ว่าอย่างไรข้าก็จะต้องสู้” มู่เฉียนซีกล่าว
“เจ้าอ่อนแอเกินไป ข้าไม่สนใจรังแกคนอ่อนแออย่างเจ้าหรอก” ยวนกล่าวอย่างเกียจคร้าน
เขาจ้องมองไปทางหวงจิ่วเยี่ย จากนั้นก็กล่าวว่า “คราวที่แล้วข้าก็สังเกตเห็นถึงความผิดปกติของเขาเช่นกัน พอตอนนี้มาดูอย่างละเอียดแล้ว และมันก็ผิดปกติจริง ๆ เขานี่ช่างเป็นผู้ชา ายที่โชคร้ายเหลือเกิน ที่มีบางอย่างยุ่งเหยิงอยู่ในร่างกายเช่นนี้! แต่คิดไม่ถึงเลยว่าจะไม่พยายามอย่างเต็มที่ในการจัดการข้า ช่างน่าสนใจจริง ๆ!”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ข้าต้องการถอนคำสาปนี้ และดีกิเลนก็คือของชิ้นสุดท้ายที่ข้าขาด มิเช่นนั้นพวกเราก็คงไม่มาหาเจ้าถึงสองรอบเช่นนี้หรอก! ต้องทำเช่นไรเจ้าถึงจะยอมมอบดีกิเลน ให้ข้า?”
ยวนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย “หรือในโลกไม่มีเผ่าสัตว์เทพกิเลนแล้วอย่างนั้นหรือ? ข้าคิดว่าน่าจะยังมีอยู่นะ เจ้าตัวน้อย ในร่างกายของเจ้าก็มีสายเลือดของกิเลนอยู่นี่นา!”
“ก็มีกิเลนอยู่ชัด ๆ แต่พวกเจ้ากลับเลือกสู้กับคนที่แข็
