้องปลิดชีพของพวกเจ้าได้อย่างแน่นอน”
ปึก!
จิ่วเยี่ยดึงมู่เฉียนซีเข้ามาไว้ในอ้อมแขน โดยที่ไม่ระงับพลังคำสาปอีก พลังของเขา พัวพันเข้ากับพลังคำสาป หลังจากนั้นดวงตาสีฟ้าเย็นยะเยือกคู่นั้นก็เหลือบมองไปที่กิเลนแห่งนรก
ยวนกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ที่แท้ก็ใช้หมดแล้วสินะ หากว่ายังใช้ไม่หมด เกรงว่าเจ้าคงจะไม่ยอมทุ่มสุดตัวถึงขนาดนี้หรอก!”
หลังจากนั้นกลิ่นอายที่อันตรายของยวนก็ถูกเก็บกลับไป มู่เฉียนซีผงะไปทันที นี่เขาไม่คิดจะลงมือแล้วอย่างนั้นหรือ
ทั่วทั้งมิติได้ถูกเปลวเพลิงสีแดงก่ำห่อหุ้มเอาไว้ และทุกสิ่งทุกอย่างที่ได้รับผลกระทบจากการต่อสู้ก่อนหน้านี้ได้รับการฟื้นฟูกลับมาอีกครั้ง ราชาปีศาจเหวนรกกล่าวอย่างตกใจว่า “นี่ นี่มันคือพลังอะไรกันแน่?”
ยวนกล่าวว่า “ข้ารู้สึกว่าพวกเจ้าต้องการดีกิเลนมาก ซึ่งมันก็ทำให้พวกเจ้าน่าสนใจเป็นอย่างมาก หากฆ่าพวกไปก็น่าเสียดายเปล่า ๆ! ฉะนั้นข้าจะให้โอกาสพวกเจ้าอีกครั้ง เจ้าสามารถออกไปจ จากเหวนรกได้ แต่เจ้าตัวน้อยนี่จะต้องอยู่ที่นี่! รอเมื่อไรที่เจ้าเอาชนะข้าได้แล้ว เจ้าค่อยมาพานางไป เป็นอย่างไร?”
จิ่วเยี่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “ไม่มีทาง! ข้าไม่มีทางทิ้งซีเอาไว้ที่นี่แน่”
จิ่วเยี่ยกำหมัด