งมันได้ อีก?”
“ข้าเอง! ข้าคืออู๋ตี้ผู้เป็นอมตะที่ไร้เทียมทาน แค่กิเลนแห่งนรกตัวหนึ่งเท่านั้น รอข้าฟื้นฟูได้อย่างสมบูรณ์แล้ว ข้าจะจัดการเจ้านั่นเอง” อู๋ตี้กล่าว
“กว่าจะรอให้เจ้าแข็งแกร่ง คงได้สายเกินไปแน่!” เสี่ยวหงกล่าวกับมัน
“ให้ตายเถอะ! เจ้าหาเรื่องหรือ!” อู๋ตี้เองก็เข้าใจ ว่าคำสาปของท่านจิ่วเยี่ยนั้นอันตรายเพียงใด และมันก็ไม่รู้ว่าเมื่อไรตนเองถึงจะสามารถฟื้นฟูกลับมาได้ ฉะนั้นเขาจะรอนานขนาด นั้นได้อย่างไรกัน?
สถานที่แห่งนี้กลายเป็นสนามประลองระหว่างจิ่วเยี่ยกับยวนไปแล้ว ราชาปีศาจเหวนรกกล่าวว่า “นายหญิง พวกเราถอยออกไปให้ไกลหน่อยจะดีกว่า ตรงนี้มันอันตรายมากเกินไป! ข้ากลัวว่าหากเก กิดอะไรขึ้น ข้าจะเข้ามาปกป้องท่านได้ไม่ทันการณ์!”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “หากเจ้ากลัว ก็ถอยออกไปได้ ข้าจะอยู่ตรงนี้”
“ท่าน...” ราชาปีศาจเหวนรกหมดหนทางกล่าวอีกต่อไป
“เช่นนั้นข้าจะอยู่ตรงนี้ด้วย!” เมื่อต้องมาเผชิญหน้ากับชายที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ ราชาปีศาจเหวนรกก็รู้ดีว่าโอกาสชนะของเจ้านายตัวเองนั้นไม่ได้มีมากเท่าไรนัก
มู่เฉียนซีกำหมัดเอาไว้แน่น นางกล่าวถามด้วยเสียงทุ้มต่ำว่า “สุ่ยจิงอิ๋ง ทำได้ไหม?”
“แน่นอนว่าข้าสามารถเชื่อฟั
