เมื่อได้ยินเสียงที่คุ้นเคย หวงจิ่วเยี่ยก็รีบพุ่งทะยานไปหามู่เฉียนซีทันที จากนั้นก็ตรงเขาไปกอดนางเอาไว้
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “จิ่วเยี่ย ข้าปล่อยให้เจ้าตามหานานไปหน่อยสินะ!”
“เป็นเพราะข้าทำเจ้าหายไปเอง” จิ่วเยี่ยกล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำ
ตอนนี้ราชาปีศาจเหวนรกก็ทำได้เพียงมองตาปริบ ๆ เท่านั้น เขากล่าวอย่างโกรธเคืองว่า “นี่มันเกิดเรื่องผิดพลาดอะไรขึ้นกันแน่ พวกเจ้าจับนางไม่ได้ยังไม่เท่าไร คิดไม่ถึงว่าจะยังพ พานางมาที่นี่อีกด้วย จากนี้ไปข้าได้ซวยแน่!”
สู้คนอื่นก็ไม่ได้ แล้วยังจะจับคนมาเป็นตัวประกันไม่ได้อีก ต่อจากนี้ไปเขาจะเอาอะไรไปข่มขู่เจ้าชายผู้ที่แข็งแกร่งคนนี้ได้อีกเล่า?
จิ่วเยี่ยกล่าวว่า “ซี เจ้ารอข้าสักหน่อย! ข้าจะรีบไปจัดการเจ้าหมอนั่นเดี๋ยวนี้”
ทันใดนั้น จิ่วเยี่ยก็เหลือบมองไปทางราชาปีศาจเหวนรกอย่างเย็นชา ซึ่งมันก็ทำราชาปีศาจเหวนรกรู้สึกว่าจุดจบของตนเองใกล้จะมาถึงแล้ว
ตูมมม!
พลังแห่งความมืดอันน่าสะพรึงกลัวทำให้ราชาปีศาจเหวนรกรู้สึกขนลุกขนพองขึ้นมาทันที
ราชาปีศาจเหวนรกกล่าวว่า “นี่เจ้าจะรังแกคนอื่นมากเกินไปแล้ว ข้าจะสู้กับเจ้า!”
“พวกเจ้าก็เหมือนกัน ไม่เห็นหรือว่าข้าดึงดูดความสนใจของเจ้าหมอนี่เอาไว้แล้ว! รีบ
