สุ่ยจิงอิ๋งกล่าวว่า “ตกลง!”
หลังจากนั้นสุ่ยจิงอิ๋งจึงกลับเข้าไปในร่างของมู่เฉียนซี ตอนแรกที่นางอยู่ข้างนอกเป็นเวลานานนั้นก็เพื่อปกป้องซีเอ๋อร์จากคนที่ไร้ชื่อผู้นั้น แต่ตอนนี้ซีเอ๋อร์สามารถออกมาได้ แล้ว ฉะนั้นนางเองก็ต้องกลับไปพักผ่อนแล้วเช่นกัน
“จำเอาไว้ หากเจ้าเจอปัญหา ต้องการให้ข้าช่วย! ตราบใดที่เจ้ายังอยู่ในเหวนรกแห่งนี้ข้าย่อมสามารถช่วยเจ้าได้” เฮยอิ่งกล่าวกับมู่เฉียนซี
“ข้าเข้าใจแล้ว!”
“ในเมื่อเจ้าเข้าใจแล้ว เช่นนั้นก็อย่าได้รีรออีกเลย ไปเถอะ!”
ทันทีที่มู่เฉียนซีเหยียบเข้าไปในประตูบานนั้น เฮยอิ่งที่อยู่ข้างหน้าก็หายไปในทันที
เขายืนอยู่เงียบ ๆ ตรงประตูนั้นเป็นเวลานาน เปลวเพลิงลุกโชนไปทั่วทั้งพื้นที่ และสุดท้ายเขาก็หายไปท่ามกลางเปลวเพลิง
หลังจากที่ออกมาจากมิติแห่งเปลวเพลิง มู่เฉียนซีในเวลานี้ก็กลับมายังชั้นที่ห้าอีกครั้ง
สีหน้าของนางมืดมนลงทันที พลางบ่นพึมพำว่า “หรือจะต้องไปหาผู้พิทักษ์ชั้นที่ห้าที่ถึงตายอย่างไรก็ไม่เชื่อว่าข้าเป็นมนุษย์ผู้นั้นอีกครั้งอย่างนั้นหรือ เจ้าคนตาบอดนั่น”
อันที่จริงแล้วมู่เฉียนซีไม่ได้อยากจะเจอเจ้าหมอนั่นอีกแล้ว หากเจอกันก็คงจะถูกไล่ล่าอย่างเลี่ยงไม่ได้อีกเป็นแน่
น
