คนที่ต่อสู้กับนาง การต่อสู้ครั้งนี้นับเป็นการออมมือให้อย่างตั้งใจที่สุดเท่าที่นางเคยเห็นมาเลยทีเดียว
แม้แต่จิ่วเยี่ยเอง หากเขาจะออมมือให้นางเขาก็จะทำโดยไม่ให้มีใครรู้!
“แน่นอนว่านับอยู่แล้ว! ข้าแพ้แล้ว นี่คือเรื่องจริง” เขากล่าวตอบ
“ท่านคงไม่ทำกับคนอื่นเช่นนี้หรอกกระมัง? มิเช่นนั้นท่านคงจะต้องช่วยทำธุระให้คนอื่นมาไม่น้อยแล้วเป็นแน่” มุมปากของมู่เฉียนซีกระตุกขึ้นอย่างรุนแรง
เขากล่าวตอบว่า “คนที่เข้ามาข้างในนี้และหาข้าเจอ นอกจากนี้ยังเอาชนะข้าได้ มีเพียงเจ้าคนเดียวเท่านั้น”
มู่เฉียนซีผงะไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็ถามว่า “ทำไมล่ะ?”
นางไม่สนิทกับเขา และไม่รู้ว่าเขาคือใครอีกด้วย
“ข้าเห็นแก่หน้าสุ่ยจิงอิ๋ง เห็นแก่หน้ามังกรวารี โอ้! ยังมีอาถิงด้วย! ส่วนนิรันดร์ช่างมันเถอะ เขามันไร้ยางอายอยู่แล้ว” อีกฝ่ายกล่าวตอบ
เป็นเพื่อนเก่า เพื่อนเก่าของสุ่ยจิงอิ๋ง
สุ่ยจิงอิ๋งมองไปที่เขา นางคิดไม่ออกว่าเขาคือเพื่อนเก่าคนไหนกันแน่ และความรู้สึกนี้ก็ไม่เหมือนกับปีศาจโม่หลีอีกด้วย
ทันทีที่เขาโบกมือ ลูกบอลเพลิงที่อยู่ตรงหน้าของมู่เฉียนซีก็ได้กลายเป็นประตูบานใหญ่บานหนึ่ง เขากล่าวว่า “ผ่านประตูนี้ไปก็สามารถออกไปได้แล้ว เจ้าไปเถ
