ะเชื่อคำพูดของปีศาจเหวนรกอย่างพวกเจ้าหรืออย่างไร” แน่นอนว่าผู้พิทักษ์ชั้นที่ห้าไม่เชื่ออยู่แล้ว เพราะว่าเขาเคยเจอกับปีศาจเหวนรกที่ชั่ว วร้ายและเจ้าเลห์มามากมายแล้วนั่นเอง
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างจนปัญญาว่า “อย่าเสียเวลาพูดกับเขาอีกเลย ข้ารู้สึกว่าเจ้าน่าจะปลดปล่อยพลังวิญญาณของข้า และทำให้ข้าเป็นอิสระได้แล้ว เช่นนั้นข้าก็จะไม่อ่อนแอจนถูกเขาจั ดการได้ และมันก็จะทำให้เจ้ากดดันน้อยลงด้วยมิใช่หรือ?”
“เจ้าฝันไปเถอะ!” หากต้องปลดปล่อยพลังวิญญาณของนางจริง ๆ แล้วนางหนีไปจะทำอย่างไร? ฉะนั้นมันไม่มีทางโดนหลอกแน่นอน
ทั้งสามฝ่ายต่างก็ไม่เชื่อในตัวของอีกฝ่าย ฉะนั้นนี่จึงเป็นการต่อสู้ที่ยากจะหลีกเลี่ยงได้ ซึ่งมู่เฉียนซีก็ทำได้เพียงหลบหลีกอย่างสุดความสามารถ และปล่อยให้พวกเขาต่อสู้กันจนบา าดเจ็บทั้งสองฝ่าย เมื่อเช่นนั้นนางก็จะมีโอกาสเป็นอิสระได้
ตูมมม โครมมม!
มีเสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวขึ้นมา
ชั้นที่ห้าแห่งนี้มีบริเวณที่กว้างขวางเป็นพิเศษ และจิ่วเยี่ยก็ค้นพบว่าบริเวณโดยรอบไม่มีปีศาจเหวนรกเลยแม้แต่ตัวเดียว อันที่จริงแล้วเขาต้องการที่จะตามหาซี แต่หากหานางไม่เจอ เช่นนั้นเขาก็จำเป็นที่จะต้องหาผู้พิทักษ์ชั้นที่ห้าให้เจอ
