ะสามารถฟื้นตัวกลับมาได้?”
อาการบาดเจ็บของเขาร้ายแรงกว่าผู้พิทักษ์ชั้นที่หนี่งที่นางเจอตอนแรกเสียอีก มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลย ปล่อยให้เป็นหน้าที่ข้ารักษาเขาเอง! ข้าคือนักปรุงยา ”
ฟิ้ว!
เข็มยาหลายเล่มบินออกไป แต่เขายังคงไม่มีการตอบสนองกลับมาเลยแม้แต่น้อย
ฉึก ฉึก ฉึก!
เข็มยาปักเข้าไปในผิวหนังของเขา หลังจากที่ยาน้ำซึมเข้าไปในเส้นเลือดแล้ว มันก็เริ่มเข้าไปฟื้นฟูเส้นเอ็นในร่างกายของเขาทันที
นางหยิบยาน้ำและยาลูกกลอนออกมากองหนึ่งและมอบให้กับผู้พิทักษ์ชั้นที่สามพลางกล่าวว่า “ท่านป้อนยาเหล่านี้ให้เขาเสีย!”
“นี่มันเยอะเกินไปแล้ว มันสิ้นเปลืองเกินไป ข้ากลัวว่าเขาจะซื้อไม่ไหวเอาน่ะสิ!” ผู้พิทักษ์ชั้นที่สามกล่าว
“ข้าจะเสนอให้เขาไปส่งพวกเราที่ชั้นห้า เป็นค่ารักษาอาการบาดเจ็บครั้งนี้” มู่เฉียนซีกล่าว
“ที่แท้ทำแบบนี้ก็ได้ หากรู้เช่นนั้นข้าคงจะฆ่าปีศาจเหวนรกด้วยตนเอง และให้เจ้ามอบยาเหล่านี้ให้ข้า หลังจากนั้นข้าค่อยมาส่งเจ้าที่ชั้นที่สี่” เขากล่าวอย่างเสียใจ
แน่นอนว่าเรื่องการป้อนยาและดูแลผู้พิทักษ์ชั้นที่สี่ต้องมอบให้เป็นหน้าที่ของผู้พิทักษ์ชั้นที่สามอยู่แล้ว ส่วนมู่เฉียนซีและจิ่วเยี่ยก็จั
