มู่เฉียนซีกล่าวกับพวกเขาว่า “ปีศาจเหวนรกที่เหลือของชั้นที่สามที่ยังไม่ได้จัดการได้มารวมกันอยู่ที่นี่ทั้งหมดแล้ว ไม่ให้พวกเรามาที่นี่แล้วจะให้พวกเราไปที่ไหน?”
“นอกจากนี้หากพวกท่านถูกปีศาจเหวนรกเหล่านี้ทำให้บาดเจ็บปางตาย ข้าจะไปหาคนนำทางพาข้าไปถึงชั้นที่สี่ได้จากที่ไหนกันล่ะ!”
“อะไรนะ? ที่เหลืออยู่ที่นี่ทั้งหมดแล้วอย่างนั้นหรือ แต่ปีศาจเหวนรกที่อยู่ที่นี่ส่วนใหญ่มีความเป็นไปได้มากว่าน่าจะหนีลงมาจากชั้นที่สี่ และปีศาจเหวนรกที่ข้าเก็บกวาดไปก่อนหน้า านี้ก็มีไม่มากด้วย ฉะนั้นชั้นที่สามของข้าจะมีปีศาจเหวนรกเพียงน้อยนิดแค่นั้นได้อย่างไรกัน?” ผู้พิทักษ์ชั้นที่สามกล่าวอย่างเหลือเชื่อ
มู่เฉียนซีกล่าวตอบว่า “เพราะว่าพวกเราทำลายไปแล้วน่ะสิ และมันก็มีจำนวนเยอะกว่าที่ท่านเก็บไปมากอีกด้วย”
“พวกเจ้าเอาพวกมันไปซ่อนไว้ที่ไหนอย่างนั้นหรือ?” พวกเขากล่าวถาม
“ซ่อนหรือ ไม่มีนะ!”
“เช่นนั้น…”
พวกเขาอยากที่จะถามต่ออีก ทว่าสุดท้ายแล้วก็หยุดเสียก่อน
ใช่แล้ว เพราะพวกเขารู้คำตอบแล้วอย่างไรล่ะ
เพราะมีพลังแห่งความมืดที่น่าสะพรึงกลัวและลึกลับมากพลังหนึ่ง ได้กลืนกินปีศาจเหวนรกเหล่านั้น หลังจากนั้นพวกมันก็ถูกทำลายลัาง ไปจนไม่เหลือแม้แต
