าดูพวกเราอยู่ตลอด และไม่ถูกพวกข้าค้นพบอีกด้วย” สีหน้าของมู่เฉียนซีแสดงท่าทางที่จริ งจังออกมา
ศัตรูซ่อนอยู่ในที่ลับ พวกเขาอยู่ในที่แจ้ง แม้ว่าคนผู้นั้นจะไม่แสดงเจตนาร้ายออกมา แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะเป็นมิตรต่อกัน
“มีคนกำลังเฝ้าดูพวกเราอยู่อย่างนั้นหรือ? เหตุใดพวกเราถึงไม่สังเกตเห็นเลยล่ะ?” และถึงพวกเขาจะพยายามสัมผัสมัน แต่ก็ไม่รู้สึกอะไรเลยแม้แต่น้อย
“หรือเป็นเพราะว่าช่วงนี้เจ้าจะไล่ล่าปีศาจเหวนรกจนเหนื่อยล้าเกินไป มันจึงปรากฏเป็นภาพลวงตาหรือไม่?” พวกเขากล่าวถาม
“ข้าเองก็สัมผัสได้เช่นกัน ไม่ใช่ภาพลวงตาหรอก มีคนคอยเฝ้าดูข้ามาตลอดแต่ข้ากลับหาไม่เจอ อีกฝ่ายไม่ธรรมดาเลยล่ะ เขาใช้ประโยชน์จากความพิเศษของเหวนรกแห่งนี้ทำให้ข้าไม่สามาร รถหาเขาเจอได้ แสดงว่าต้องมีความคุ้นเคยต่อเหวนรกเป็นอย่างมากแน่” จิ่วเยี่ยกล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำ
แม้แต่คนแข็งแกร่งอย่างจิ่วเยี่ยยังพูดเช่นนี้ ดูเหมือนว่าจะมีคนแบบนั้นอยู่จริง ๆ แต่มันจะเป็นใครกันล่ะ…
ทันใดนั้นดวงตาของพวกเขาก็เบิกกว้างขึ้น และนึกถึงคนคนหนึ่ง พวกเขากล่าวว่า “เป็นไปไม่ได้ จะต้องไม่ใช่ท่านผู้นั้นอย่างแน่นอน”
“ท่านผู้นั้นเองก็ไม่มีทางทำเรื่องเช่นนี้อยู่แล้วมิใช่หรือ?”
