เดาไม่ผิดแล้วละก็ คนที่จัดการพวกมันก็คือแม่สาวน้อยผู้นั้นแน่”
ผู้พิทักษ์ชั้นที่สามเหลือบมองไปที่ผู้พิทักษ์ชั้นที่สองพลางกล่าวว่า “นะ…นี่มันเป็นไปไม่ได้! สาวน้อยที่มีระดับไม่ถึงผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นภูตศักดิ์สิทธิ์คนนั้นน่ะหรือ เจ้าแน่ใจ จว่าไม่ได้กำลังล้อข้าเล่นอยู่ใช่หรือไม่?”
“แน่นอนว่าข้าไม่มีทางเอาเรื่องเช่นนี้มาล้อเล่นกับเจ้าอยู่แล้ว! ตอนที่พวกเขาอยู่ชั้นที่สอง ก็ยังไม่เคยเจอปีศาจเหวนรกที่สามารถทำอันตรายแม่สาวน้อยผู้นั้นได้ ฉะนั้นจึงยังไม่ถึงต ตาที่เจ้าหนุ่มน้อยนั่นจะต้องลงมือด้วยตนเอง เจ้าหนุ่มน้อยนั่นเก่งมาก ทักษะการทำอาหารแข็งแกร่งยิ่งกว่าข้าเสียอีก นอกจากนี้ยังมีรสชาติที่โหดร้ายยิ่งกว่าข้าด้วย” ผู้พิทักษ์ชั้นท ที่สองกล่าวพลางถอนหายใจ
“อะไรนะ? บนโลกใบนี้ยังมีคนเช่นนี้อยู่ด้วยหรือ เป็นไปไม่ได้หรอก!”
“ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้หรอก! นี่คือสิ่งที่เขาทำ หากเจ้าไม่เชื่อก็ลองมาชิมดูสิ! มาเลย!” ผู้พิทักษ์ชั้นที่สองกล่าวพลางนำจานอาหารออกมาสองสามจาน
ไม่มีทางเลือก ในเมื่อตนเองถูกทำร้ายอย่างโหดเหี้ยม เขาก็อดที่อยากจะทำร้ายผู้อื่นไปด้วยไม่ได้