่ฉลาดมากเท่านั้น แต่พวกมันยังมีความสามารถที่แข็งแกร่งมากอีกด้วย และแข็งแกร่งกว่าแม่สาวน้อยอย่างเจ้ายิ่งนัก ข้าว่าถึงเวลาให้เ เจ้าหนุ่มนั่นลงมือได้แล้ว”
เขาเคยเห็นเพียงอานุภาพของอาหารที่จิ่วเยี่ยทำว่ากินยากเพียงใด แต่เขายังไม่เคยเห็นเจ้าหนูผู้ลึบลับผู้นี้ลงมือเลยสักครั้ง ดังนั้นเขาจึงอยากรู้อยากเห็นมากเป็นพิเศษ
“ชั้นที่สามมีพื้นที่กว้างใหญ่ แต่ข้ามีวิธีที่สามารถดึงดูดเขาออกมาได้ ไป ๆ ไปกัน พวกเราไปหาสถานที่ที่มีลมแรง ๆ กัน” ผู้พิทักษ์ชั้นที่สามเรียกพวกมู่เฉียนซีให้เดินตามตรงไปยังทา างข้างหน้า
พวกเขาเจอสถานที่ที่สูง และมีลมพัดแรงมากแห่งหนึ่ง จากนั้นเขาก็หยิบอุปกรณ์ทำอาหารของตนเองออกมา
มู่เฉียนซี กล่าวว่า “ท่านแน่ใจหรือว่าผู้พิทักษ์ชั้นที่สามจะเป็นเหมือนกับปีศาจเหวนรกเหล่านั้น ที่ได้กลิ่นหอมของอาหารที่ท่านทำแล้วจะรีบวิ่งเข้ามาน่ะ ข้าว่าเขาน่าจะวิ่งหนีไป ปไกลมากถึงจะถูก!”
สิ่งที่คนผู้นี้ทำล้วนเป็นพิษ แม้ว่ามันจะด้อยกว่าของที่จิ่วเยี่ยทำไปบ้าง แต่ก็ไม่มีผู้ใดกล้าชิมอยู่ดี ฉะนั้นผู้พิทักษ์ในชั้นต่าง ๆ ก็น่าจะคุ้นเคยกับรสชาติของมันเป็นอย่าง งดี และต้องไม่อยากเจอกับความโชคร้ายนี้แน่นอน
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า! แ
