ู่หรือไม่
“เช่นนั้นเจ้ายังค้นพบปีศาจเหวนรกตัวอื่นอีกหรือไม่?” เขากล่าวถาม
มู่เฉียนซีกล่าวตอบว่า “ไม่มีแล้ว! ตอนนี้ไปชั้นที่สองกันได้แล้วใช่หรือไม่?”
ผู้พิทักษ์ชั้นที่หนึ่งกล่าวว่า “แน่นอนอยู่แล้ว เจ้าช่วยข้าได้มากเลย หากเจ้าปลาที่หลุดออกจากอวนตัวนี้หนีรอดออกไปได้ บางทีอาจจะเกิดปัญหาใหญ่ข้างนอกนั่น และข้าอาจจะถูกล้อไป ปจนตายเลยก็เป็นได้”
“วางใจเถอะ ในเมื่อชั้นที่หนึ่งของข้าในตอนนี้ไม่มีปีศาจเหวนรกหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่ตัวเดียวเช่นนี้ ฉะนั้นข้าจะพาเจ้าไปหาผู้พิทักษ์ชั้นที่สองอย่างแน่นอน ฮ่า ฮ่า ฮ่า ข้าที่ทำงาน เสร็จแล้วในตอนที่พวกเขากำลังยุ่งอยู่เช่นนี้ เพียงแค่คิดถึงเรื่องนี้ข้าก็มีความสุขมากแล้วล่ะ” เขากล่าวด้วยรอยยิ้ม
เขาไม่เพียงแต่นำทางให้เท่านั้น แต่เขายังจะไปโอ้อวดกับสหายร่วมงานคนอื่น ๆ ต่อหน้า และทำให้พวกเขาได้รู้ว่าเขาผ่อนคลายมากเพียงใด อีกทั้งยังต้องการที่จะทำให้พวกเขาอิจฉาตาร้อน อีกด้วย
มุมปากของมู่เฉียนซีกระตุกขึ้นเล็กน้อย ทั้งที่สัตว์ร้ายและสัตว์ประหลาดในเหวนรกแห่งนี้ล้วนมืดมนมากขนาดนั้น แต่นางคิดไม่ถึงเลยว่าผู้พิทักษ์ชั้นที่หนึ่งผู้นี้จะเป็นคนที่ตลก และมองโลกในแง่ดีเช่นนี้ ซึ่งนางก็ไม่รู้เ
