ถึงมู่เฉียนซีจะให้เขาไม่มากนัก แต่ผู้คุมชั้นที่หนึ่งผู้นี้กลับประหลาดใจเป็นอย่างมาก เขาดีใจอย่างบ้าคลั่ง พลางถามว่า “ยังแลกเปลี่ยนอีกหรือไม่?”
จิ่วเยี่ยกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ไม่ต้องการแล้ว ไม่มีสิ่งของชิ้นไหนที่ข้าชอบอีกแล้ว”
เขากล่าวอย่างเสียดาย “เฮ้อ! หากเป็นเช่นนั้นก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว ข้าสัมผัสถึงกลิ่นอายของปีศาจเหวนรกได้จากทางด้านนั้น พวกเรารีบไปกันเถอะ!”
“ตกลง!”
ผู้พิทักษ์ชั้นที่หนึ่งคิดว่าความเร็วของตนเองนั้นเร็วมากแล้ว แต่กลับถูกคนที่เขาคิดว่าอ่อนแอมากอย่างแม่สาวน้อยผู้นั้นไล่ตามความเร็วของเขามาได้ติด ๆ
เขามั่นใจเลยว่าแม้ความสามารถของแม่สาวน้อยผู้นี้จะต่ำ แต่จะต้องไม่ง่ายแน่นอน
ตูมม โครมมม!
ปีศาจเหวนรกทุกตัวต่างดุร้ายและน่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างยิ่ง ซึ่งร่างกายของมันก็ใหญ่โตราวกลับภูเขาลูกเล็ก ๆ ก็มิปาน
ผู้พิทักษ์ชั้นที่หนึ่งหยิบดาบยาวออกมา จากนั้นก็พุ่งทะยานไปทางปีศาจเหวนรกเหล่านั้น
“โฮกกกก!” มันส่งเสียงร้องคำรามออกมา และหลังจากนั้นปีศาจเหวนรกตัวนั้นก็พุ่งเข้ามาเพื่อต่อสู่กับผู้พิทักษ์ชั้นที่หนึ่ง
ปังง!
เสียงระเบิดอันน่าสะพรึงกลัวดังกึกก้องออกมา
มู่เฉียนซีก็พุ่งทะยานเข้าไปต่อสู้ด้วยความรวดเร็วเ
