าปรู้เรื่องนี้ แน่นอนว่าอู๋หยาต้องเป็นคนเปิดเผยออกไปอยู่แล้ว
“คัมภีร์หมื่นคำสาปเป็นสมบัติอันล้ำค่าของเผ่าข้า หากเจ้ามอบมันออกมา ข้าจะให้เจ้าตายอย่างมีความสุขขึ้นอีกหน่อยก็ได้” เผ่าคำสาปกล่าวอย่างเคร่งขรึม
พวกเขาหาไปทั่วเผ่ามังกรและเผ่าหงส์แล้ว อีกทั้งยังทำลายเผ่ากิเลนไปแล้วด้วย แต่ก็หาคัมภีร์หมื่นคำสาปไม่เจออยู่ดี
คิดไม่ถึงเลยว่าจะถูกแม่สาวน้อยคนนี้หาเจอแล้ว ซึ่งมันก็ทำให้พวกเขาอยากที่จะกระอักเลือดออกมาจริง ๆ
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาว่า “ช่างน่าขันจริง ๆ เผ่าคำสาปของพวกเจ้าไม่ได้รับคัมภีร์หมื่นคำสาป แต่กลับบอกว่าคัมภีร์หมื่นคำสาปเป็นของพวกเจ้า เผ่าคำสาปอย่างพวกเจ้ามี ยางอายหน่อยเถอะ!”
“อยากได้คัมภีร์หมื่นคำสาปอย่างนั้นหรือ? ข้าสามารถแสดงให้พวกเจ้าดูได้นะ”
มู่เฉียนซีได้เอาคัมภีร์หมื่นคำสาปออกมา และพลังคำสาปที่พิเศษนั้นก็ทำให้คนของเผ่าคำสาปเหล่านี้จ้องมองตรงมาด้วยตาลุกวาวทันที
นี่คือสมบัติอันล้ำค่าที่ทุกคนในเผ่าคำสาปของพวกเขาไล่ตามมาทั้งชีวิต และตอนนี้มันได้อยู่ตรงหน้าพวกเขาแล้ว
และทันใดนั้นก็มีเสียงทุ้มต่ำเสียงหนึ่งดังออกมา “ไสหัวไปซะ! พวกเจ้าไม่มีคุณสมบัติที่จะมาเป็นเจ้านายของ
