ะบี่มังกรเพลิงพิฆาตวิญญาณออกมา พลางกล่าวว่า “ฝูเซิง โจมตี! พวกเราไปสั่งสอนเจ้าผู้คุมปีศาจแห่งความมืดนั่นสักหน่อยเถอะ ส่วนจิ่วเยี่ย เจ้าแค่ควบคุมสถานก การณ์โดยรวมไว้ก็พอแล้ว! คนผู้นั้นเคยพ่ายแพ้เจ้า ฉะนั้นมันไม่ควรค่าให้เจ้าต้องออกโรงไปจัดการมันด้วยตนเองอีกแล้ว”
สีหน้าของผู้คุมปีศาจแห่งความมืดมืดมนลงทันที “เจ้านี่ช่างรนหาที่ตายนัก ข้าเป็นถึงผู้คุมปีศาจแห่งความมืด เป็นเจ้าผู้ครองเรือนจำแห่งแดนนรก เจ้าคิดว่าอาศัยแค่พืชกลายพันธุ์ขั้น เทวะตัวเดียวจะสามารถเอาชนะข้าได้อย่างนั้นหรือ? ฝันไปเถอะ ให้หวงจิ่วเยี่ยออกมาสู้แต่โดยดี! หรือเจ้ากำลังจะบอกว่าตอนนี้เขาต้องเอาพลังทั้งหมดของเขาไปตรึงคำสาปเอาไว้ จนไม่ม มีแรงพอที่จะสู้กับข้าอย่างนั้นหรือ! ฮ่า ฮ่า ฮ่า”
“หากรวมข้าเข้าไปด้วยล่ะ!” เมื่อทางด้านเมืองหนามโลหิตมีปัญหา จื่อโยวที่กำลังทำงานอย่างรันทดอยู่ที่เมืองเทพสังหารจึงรีบมาด้วยความรวดเร็ว
“ไสหัวไปซะ!” สีหน้าของผู้คุมปีศาจแห่งความมืดในตอนนี้แย่ลงเป็นอย่างมาก
“หากเจ้าบอกให้ข้าไปแล้วข้าดันไปจริง ๆ เช่นนั้นข้าก็ต้องขายหน้ามากน่ะสิ!” จื่อโยวกล่าวอย่างหยอกล้อ
“ลงมือพร้อมกัน!”
นี่การต่อสู้ระหว่างหนึ่งเรือนจำนรกกับหนึ่งเ
