และสำหรับเรื่องหมอปีศาจก็ได้แพร่สะพัดไปทั้วแดนนรกด้วยเช่นกัน
ส่วนมู่เฉียนซีในตอนนี้ ก็กำลังถูกจิ่วเยี่ยบังคับให้พักผ่อน
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “แค่กลั่นยาเล็กน้อยเท่านั้นเอง ไม่ได้เหนื่อยอะไรขนาดนั้นเสียหน่อย”
มันก็แค่เล็กน้อยเท่านั้นหรือ หากพวกนักปรุงยาเหล่านั้นมาได้ยินเข้าคาดว่าต้องกระอักออกมาเป็นเลือดแน่
คาดว่าในชีวิตของพวกเขาอาจจะไม่มีสามารถกลั่นยาขั้นเทวะระดับสูงออกมาได้มากมายขนาดนี้เลยด้วยซ้ำ แต่คนที่อยู่ตรงหน้านี้กลับบอกว่าเล็กน้อยเท่านั้น!
จิ่วเยี่ยกล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำว่า “แต่ข้าเหนื่อยแล้ว นอนเถอะ!”
มู่เฉียนซีพิงอยู่ในอ้อมแขนของจิ่วเยี่ยพลางกล่าวว่า “อื้อ! เอาอย่างนั้นก็ได้! นอนเถอะ พวกเขาน่าจะจัดการเรื่องที่เหลือได้”
จิ่วเยี่ยยังคงหลับสนิทในตอนที่มู่เฉียนซีตื่นขึ้นมาในวันรุ่งขึ้น นางลูบไล้ไปบนขนตายาว ๆ ของจิ่วเยี่ย และได้ค้นพบว่าจิ่วเยี่ยเป็นชายหนุ่มที่หลับได้งดงามมากจริง ๆ
ดวงตาของนางหรี่ลงเล็กน้อย นี่มันผิดปกติ? จิ่วเยี่ยกลายเป็นคนหลับลึกขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไรกัน?
มู่เฉียนซีคว้าข้อมือของจิ่วเยี่ย เพื่อตรวจดูว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขากันแน่?
ในเวลานี้จิ่วเยี่ยได้ลืมตาขึ้นมาอย่างกะทันหัน และม
