ราชาอสูรดูถูกมู่เฉียนซีมากเกินไปแล้ว เพราะร่างกายของมู่เฉียนซีได้รับการขัดเกลามาถึงสองอย่าง จึงไม่ใช่สิ่งที่หินเหล่านี้จะสามารถทำอันตรายนางได้
ครืนนนน!
มู่เฉียนซีและหวงจิ่วเยี่ยยังคงมุ่งหน้าเดินขึ้นต่อไป ดูเหมือนว่าเรื่องวุ่นวายที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้จะเป็นเพียงปัญหาเล็กน้อยเท่านั้น
ตอนนี้ทุกคนต่างก็ตื่นตกใจเป็นอย่างมาก อันที่จริงแล้วสองคนนี้เป็นใครกันแน่?
ยิ่งตรงขึ้นไปข้างบนมากเท่าไร กองกระดูกของศพยิ่งสูงมากขึ้นเท่านั้น ซึ่งพวกมันก็ได้ขวางทางของพวกเขาเอาไว้
จิ่วเยี่ยหยุดฝีเท้าลง และกล่าวกับมู่เฉียนซีว่า “ซี!”
“เส้นทางต่อจากนี้ ข้าจะเป็นคนจัดการเอง!” และจิ่วเยี่ยก็ตรงเข้าไปอุ้มมู่เฉียนซีขึ้นมา และไม่ยอมปล่อยให้เท้าของมู่เฉียนซีเหยียบพื้นอีกเลย
ร่างเงาสีดำสว่างวาบขึ้น และไม่ว่าราชาอสูรจะโยนหินลงมามากเพียงใด มันก็จะถูกทำให้กลายเป็นผุยผงไปทันที
ซึ่งคนที่อยู่ด้านบนเหล่านั้นต่างก็มองไม่เห็นว่าเขาเคลื่อนไหวอย่างไรด้วยซ้ำ
ด้วยเหตุนี้จิ่วเยี่ยจึงอุ้มมู่เฉียนซีเช่นนี้ และเดินไปยังแท่นสูงแห่งนั้น
สองคนนี้ไม่เพียงแต่ท้าทายพวกเขาเท่านั้น แต่คิดไม่ถึงว่าพวกเขาจะยังมาพลอดรักกันต่อหน้าพวกเขาอีก ซึ่งแววตาของราชาอสูรในตอนน
