ฉียนซีได้ทำให้ราชาอสูรทิ้งหินลงมามากยิ่งขึ้นไปอีก ซึ่งนักโทษเหล่านั้นต่างก็หวาดกลัวเป็นอย่างมาก
พวกเขารีบวิ่งลงไปอย่างบ้าคลั่ง แต่ตำแหน่งของมู่เฉียนซีและจิ่วเยี่ยกลับอยู่เหนือกว่าพวกเขาอย่างเห็นได้ชัด
เมื่อเผชิญหน้ากับหินขนาดใหญ่ที่กลิ้งลงมา มู่เฉียนซีก็ได้ใช้กำปั้นทำลายมันอันแล้วอันเล่า!
ครืนนนนน!
ที่หินเหล่านั้นเปราะบางมากเมื่ออยู่ภายใต้กำปั้นของมู่เฉียนซี ก็เป็นเพราะความสามารถทางกายภาพของมู่เฉียนซีนั้นแข็งแกร่งเป็นอย่างมากนั่นเอง
เมื่อราชาอสูรถูกท้าทายเช่นนี้ก็รู้สึกโกรธเคืองเป็นอย่างมาก เขาได้ใช้พลังวิญญาณห่อหุ้มหินหนามดำจำนวนนับไม่ถ้วนเหล่านั้นเอาไว้ก่อนจะโยนลงไป “คราวนี้ เจ้าไม่มีทางทำลายมันได้อีก กแล้ว! รอถูกมันบดขยี้ไปเสียเถอะ!”
“ในเมื่อมันเป็นเกมของข้า ข้าก็จะแพ้ไม่ได้เด็ดขาด!”
