จื่อโยวกล่าวว่า “เจ้าอย่าถามอะไรให้มากมายเลย”
จิ่วเยี่ยในเวลานี้ทำได้เพียงปิดกั้นการรับรู้ทั้งหมดของตนเองเอาไว้ เพราะมีเพียงวิธีนี้เท่านั้น เขาถึงจะสามารถทุ่มเทพลังทั้งหมดเพื่อผนึกคำสาปเอาไว้ได้
อึดใจต่อมา ก็มีเสียงแหบแห้งเสียงหนึ่งดังขึ้นมาในอากาศ “มู่เฉียนซี ในที่สุดเวลาที่ข้ารอคอยก็ได้มาถึงแล้ว”
ร่างสีขาวนวลราวดวงจันทราปรากฏตัวขึ้นมาในความว่างเปล่า ซึ่งเขาก็คืออู๋หยานั่นเอง คิดไม่ถึงเลยว่าคราวนี้เขาจะเดินมาเช่นนี้
จื่อโยวดวงตาเบิกกว้างขึ้นทันที หลังจากนั้นก็จ้องมองไปที่เขาด้วยความระมัดระวัง “อู๋หยา!”
“มู่เฉียนซี ข้ายอมใช้ทักษะลับทำให้ข้าสามารถเดินได้ เพื่อที่จะเดินมาตรงหน้าเจ้า และฆ่าเจ้าด้วยตนเอง” ดวงตาของอู๋หยาจ้องมองไปที่มู่เฉียนซีโดยไม่มีความรู้สึกเลยแม้แต่น้อย
มู่เฉียนซีไม่แปลกใจต่อการปรากฏตัวของอู๋หยาเลยสักนิด
“เจ้านาย!”
จื่อโยวและฝูเซิงเตรียมที่จะพุ่งเข้าไปขวางอู๋หยา แต่ผลปรากฏว่ากลับมีค่ายกลปรากฏออกมาหยุดพวกเขาเอาไว้ นอกจากนี้ยังขังพวกเขาเอาไว้อีกด้วย
ปึง!
คิดไม่ถึงเลยว่าเพราะค่ายกลนี้ จึงทำให้จื่อโยวและฝูเซิงไม่สามารถขยับได้เลยแม้แต่ก้าวเดียว
“แค่ก แค่ก แค่ก!” ผู้คุมปีศาจแห่งความมืดใน
