กน้อยนี่เลยด้วยซ้ำ เจ้านี่ช่างทำให้ฝ่าบาทต้องเสียความรู้สึกจริงๆ มู่เฉียนซี…”
“เอาออกมา!”
และพลังแห่งดวงดารา ก็คือพลังของอู๋หยานั่นเอง
พลังนี้ทำให้มู่เฉียนซีหายใจไม่ออก และเจ็บปวดเป็นอย่างมาก แต่ทว่าอู๋หยาก็ยังคงกล่าวด้วยสีหน้าที่เรียบเฉย “ส่งมา!”
มู่เฉียนซีกล่าว “อู๋หยา เจ้าคิดว่าเจ้าจะเอาชนะข้าได้หรือ? เจ้าคิดว่าเจ้าจะสามารถฆ่าข้าได้หรืออย่างไร?”
“เจ้าได้ใช้พลังของผู้พิทักษ์นิรันดร์ไปหมดแล้ว และพลังแห่งดวงดาวก็ยังเป็นอุปสรรคต่อการเชื่อมต่อระหว่างเจ้ากับมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์อีกด้วย นอกจากนี้พวกเขาก็กำลังจำศีล ซึ่งเจ้าย่อมไม่สามารถปลุกพวกเขาได้! ดังนั้น ไม่มีใครสามารถช่วยเจ้าได้อีกแล้ว!”
มู่เฉียนซีคลี่ยิ้ม นางกล่าวว่า “อู๋หยา แผนการของเจ้าค่อนข้างน่ากลัวเลยทีเดียว!”
“เพราะข้าพลาดมาหลายต่อหลายครั้งแล้วน่ะสิ ฉะนั้นเลยจึงไม่อาจดูถูกเจ้าได้ นอกจากนี้ยังไม่อาจดูถูกจิตวิญญาณแห่งโชคชะตาที่สวรรค์โปรดปรานได้อีกด้วย” อู๋หยากล่าวพลางมองไปที่มู่เ เฉียนซี
“หากไม่ยอมส่งมาแล้วละก็ เช่นนั้นหลังจากที่ข้าฆ่าเจ้าแล้ว ค่อยเอาออกมาเองก็ได้” แววตาของอู๋หยาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่าที่เย็นยะเยือก เขาต้องการที่จะเข้าไปบีบคอของมู่เฉียน
