น่าสะพรึงกลัวตัวหนึ่งก็ปรากฏขึ้นมากลางท้องฟ้า ซึ่งนั่นก็ทำให้อ๋องแห่งคุกลับและอ๋องแห่งคุกรากษสตื่นตระหนกจนหน้าซีดเ เผือด
พวกเขากล่าวด้วยเสียงอันสั่นเทาว่า “นายท่านราชาวิหคนรกแห่งความตาย อย่าฆ่าพวกเราเลย! อย่า…”
“นายท่าน! โปรดไว้ชีวิตด้วยเถิด!”
ถึงพวกเขาจะร้องขอความเมตตา แต่มันจะมีประโยชน์อย่างนั้นหรือ?
ไม่มีประโยชน์น่ะสิ!
อ๋องแห่งคุกลับใช้พลังเฮือกสุดท้ายพุ่งกระโจนไปทางอ๋องแห่งคุกรากษส จากนั้นก็ใช้กริชอันแหลมคมเล่มหนึ่งแทงทะลุหัวใจของอ๋องแห่งคุกรากษสทันที
พรวด!
เลือดสด ๆ สาดกระเซ็นออกมา และอ๋องแห่งคุกรากษสก็จ้องมองไปที่เขาด้วยความตื่นตะลึง
ถึงจะเป็นพรรคพวกเดียวกัน แต่ในเวลาเช่นนี้หากไม่ทรยศแล้วละก็ คนที่จะต้องตายอาจจะเป็นเขาก็เป็นได้
อ๋องแห่งคุกลับกล่าวว่า “นายท่านราชาวิหคนรกแห่งความตาย ตอนนี้ข้าฆ่าคนผู้นี้ให้ท่านแล้ว เชิญท่านนำไปใช้เถิดขอรับ! คนเช่นนี้ ไม่มีคุณสมบัติมากพอให้ท่านต้องลงมือด้วยตนเองหร รอกขอรับ ข้าจัดการให้ก็เรียบร้อยแล้ว”
“เฮอะ! นี่แหละนะมนุษย์” ราชาวิหคนรกแห่งความตายกล่าวเยาะเย้ย
“ในเมื่อเห็นว่าเจ้าเชื่อฟังเช่นนี้ ข้าจะปล่อยเจ้าไปก่อนก็แล้วกัน”
มันได้กลืนกินจิตวิญญาณของอ๋อ
