เขาใช้คนของคุกนรกทั้งหกรวมไปถึงราชาวิหคนรกแห่งความตายเป็นเบี้ย แต่ในเมื่อไม่ถึงอึดใจสุดท้ายแม่ทัพก็จะไม่ออกมาโจมตี ฉะนั้นนางจึงไม่รู้ว่าสุดท้ายแล้วอู๋หยาคิดจะทำอะไรกันแน่?
แต่หากนางได้รู้เมื่อถึงช่วงเวลานั้น มันก็คงจะสายเกินไปแล้ว!
มู่เฉียนซีกำหมัดเอาไว้แน่น เจ้าสารเลวอู๋หยา!
หลังจากที่โจมตีครั้งที่สอง ราชาวิหคนรกแห่งความตายก็กล่าวว่า “บัดซบเอ้ย! พลังใกล้จะถึงขีดจำกัดแล้ว ไม่พอ มันไม่พอ…ข้าต้องการจิตวิญญาณ…ต้องการจิตวิญญาณที่แข็งแกร่งเหล่านั้น!”
แววตาของผู้คุมปีศาจแห่งความมืดจ้องมองไปยังจื่อโยวและฝูเซิง แต่ผลปรากฏว่ากลับมีสายตาที่เย็นยะเยือกจ้องมองมาที่เขาแทน
หากพวกเขากล้าลงมือกับทั้งสองคนนั้น จิ่วเยี่ยที่กำลังพักผ่อนอยู่ก่อนหน้านี้จะต้องลงมือกับพวกเขาอย่างไม่เกรงใจแน่นอน และไม่มีทางปล่อยให้พวกเขาทำได้สำเร็จเป็นแน่
ภายใต้การคุ้มครองของสุ่ยจิงอิ๋ง มู่เฉียนซีได้พยายามซื้อเวลาให้จิ่วเยี่ยปรับลมหายใจและระงับคำสาประหว่างการต่อสู้นี้
แม้ว่าจะเป็นเวลาที่สั้นมาก แต่ว่ามันก็มีความจำเป็นมากจริง ๆ
ในเมื่อผู้คุมปีศาจแห่งความมืดไม่กล้าที่จะลงมือกับคนของจิ่วเยี่ย เช่นนั้นเขาก็คงต้องใช้คนของตนเองแล้วล่ะ!
เดิม
