ไม่มีประโยชน์อะไรแล้วล่ะ! จงโยนนางทิ้งไปเสีย แล้วพวกเรามาสู้กันดีหรือไม่!”
จิ่วเยี่ยเหลือบมองไปที่ผู้คุมปีศาจแห่งความมืด แล้วกล่าวอย่างเย็นชาว่า “มีซีอยู่ด้วย พวกเจ้าจะได้ตายเร็วขึ้นไปอีก”
ซีซื้อเวลาให้เขาได้อย่างเพียงพอแล้ว และต่อจากนี้ก็ถึงเวลาที่เขาจะต้องเก็บกวาดเสียที
หลังจากที่พลังของจิ่วเยี่ยพัดโหมกระหน่ำออกมา ผู้คุมปีศาจแห่งความมืดและราชาวิหคนรกแห่งความตายก็รู้สึกได้ถึงแรงกดดันอันมหาศาลขึ้นมาอย่างกะทันหัน
ราวกับว่าในการต่อสู้ก่อนหน้านี้ไม่ได้สร้างผลกระทบใด ๆ ต่อเขาเลยอย่างไรอย่างนั้น เขานี่ช่างเป็นคนที่วิปลาสจริง ๆ!
ผู้คุมปีศาจแห่งความมืดกล่าวว่า “ข้าโจมตีหวงจิ่วเยี่ยเอง ส่วนเจ้าก็พยายามหาทางฆ่ามู่เฉียนซีเถอะ หากหวงจิ่วเยี่ยได้เห็นผู้หญิงของตนเองตายต่อหน้าต่อตา สติของเขาจะต้องสับสน เช่นนั้นพวกเราถึงจะมีโอกาส”
ราชาวิหคนรกแห่งความตายกล่าวว่า “ตกลง! เช่นนั้นข้ารับผิดชอบลอบโจมตีหญิงสาวที่มีจิตวิญญาณแห่งโชคชะตาคนนั้นเอง ข้าไม่เชื่อว่าการปกป้องของชายผู้นั้นจะไม่มีช่องโหว่เลยแม้แต่น้อย!”
ตูมมม โครมมม!
ตอนนี้ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมกัน และการต่อสู้ที่น่าสะพรึงกลัวก็ยิ่งทวีความรุนแรงมากขึ้นไปอีก
ในทางกลับกันอ๋องแห
