ูเซิง
จื่อโยวบ่นพึมพำว่า “บัดซบเอ้ย! ยังเร็วไปที่จะดีใจ”
ผู้คุมปีศาจแห่งความมืดกล่าวว่า “จิ่วเยี่ย เจ้าสองตัวนั่นตัวหนึ่งคือสัตว์พันธสัญญาของเจ้า อีกตัวหนึ่งเป็นพืชกลายพันธุ์พันธสัญญาของผู้หญิงของเจ้า หากเจ้าต้องการปกป้องนาง เช่นนั้นคงทำได้เพียงเฝ้าดูราชาวิหคนรกแห่งความตายกลืนกินจิตวิญญาณของพวกเขา และหลังจากนั้นมันก็จะเปลี่ยนกลายเป็นพลังที่เอามาไว้ใช้จัดการเจ้า! ฮ่า ฮ่า ฮ่า!”
พรวด พรวด พรวด!
ทันใดนั้นเปลวเพลิงที่น่าสะพรึงกลัวด็ได้ลุกไหม้ขึ้นมารอบตัวของจื่อโยวและฝูเซิง ลำแสงสีแดงเลือดสว่างวาบขึ้นพร้อมกล่าวว่า “พวกเจ้าต้องอดทนเอาไว้ ส่วนที่นี่ข้าจะสกัดไว้ให้พวกเจ้าเอง!”
ถึงพวกของอู๋ตี้และเสี่ยวหงจะหดหู่มากที่ไม่สามารถช่วยจัดการคนระดับอ๋องได้ แต่พวกเขาสามารถจัดการพวกปลาซิวปลาสร้อยเหล่านี้ได้
แต่ทว่าทางด้านของเจ้านาย…
สิ่งนี้ทำให้เสี่ยวหงรู้สึกรำคาญใจเป็นอย่างมาก “คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้านกโง่พวกนี้จะมารังแกเจ้านายของข้า ช่างแกว่งเท้าหาเสี้ยนเสียจริง”
เนื่องจากว่าทางด้านนี้มีเสี่ยวหงคอยสกัดกั้นพวกมันเอาไว้ จึงทำให้พวกของจื่อโยวไม่ตกอยู่ในอันตรายจากการถูกกลืนกินไปสักระยะหนึ่ง
ราชาวิหคนรกแห่งความตายโกรธเคืองเป็
