นี้ แต่เนื่องจากมันอยู่กับมู่เฉียนซีและพวกของเสี่ยวหงมาเป็นเวลานาน ฉะนั้นย่อมต้องไม่ใช่คนอ่อนไหวอยู่แล้ว
เสี่ยวโม่โม่กล่าวว่า “เจ้านกน่าเกลียด เจ้านกโง่เง่า อีกทั้งยังเหม็นสุด ๆ ไปเลย ช่างน่ารังเกียจนัก!”
แม้ว่าราชาวิหคนรกแห่งความตายจะมีสีขาว แต่กลับไม่ได้ดูดีเลย และเมื่อเทียบกับสีดำสนิทของเสี่ยวโม่โม่แล้ว รูปร่างภายนอกของมันก็ถือว่าทิ้งห่างไปเป็นหมื่นเป็นแสนโยชน์เลยทีเดียว
ราชาวิหคนรกแห่งความตายโกรธเป็นฟืนเป็นไฟขึ้นมาทันที คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าทารกน้อยนี่จะกล้าทำให้มันอับอายเช่นนี้ ถึงแม้ว่าจะเป็นลูกหลานของเผ่าหงส์ แต่ก็น่ารังเกียจมากอยู่ดี
“พวกเจ้ารนหาที่ตายนัก!”
ราชาวิหคนรกแห่งความตายได้ถูกสัตว์อสูรทั้งสามของมู่เฉียนซีดึงดูดความสนใจไปแล้ว นอกจากนี้ยังถูกทำให้โกรธมากอีกด้วย ซึ่งแน่นอนว่านี่ก็เป็นเรื่องที่มู่เฉียนซีคิดไม่ถึงเช่นกัน แต่มันก็ได้สร้างโอกาสให้จิ่วเยี่ยสามารถโจมตีราชาวิหคนรกแห่งความตายตัวนี้ได้!
ตูมมม!
พลังที่น่าสะพรึงกลัวได้กลืนกินมันเข้าไป ผู้คุมปีศาจแห่งความมืดกล่าวอย่างโกรธเคืองว่า “เจ้าโง่เอ้ย! เวลาเช่นนี้ยังกล้าเสียสมาธิอีก ศัตรูที่เจ้ากำลังเผชิญหน้าอยู่เป็นถึงหวงจิ่วเยี่ยเชียวนะ!”
เจ้
