ตูมมม!
ในตอนที่การโจมตีของพวกเขากำลังจะปะทะเข้ากับร่างของมู่เฉียนซี จิ่วเยี่ยก็หลุดออกจากการพัวพันอยู่กับผู้คุมปีศาจแห่งความมืดได้พอดี
เขามาปรากฏตัวอยู่ข้างกายของมู่เฉียนซีราวกับวิญญาณก็มิปาน หลังจากนั้นก็ปกป้องมู่เฉียนซีเอาไว้ภายในอ้อมแขนของเขา
และภายใต้การสกัดกั้นของจิ่วเยี่ย ทำให้การโจมตีของพวกเขาเหล่านี้ ไม่สามารถทำอันตรายมู่เฉียนซีได้เลยแม้แต่น้อย
ดวงตาสีฟ้าเย็นยะเยือกจ้องมองไปยังพวกเขาเหล่านั้นโดยไม่เหลือความอบอุ่นไว้เลย จากนั้นก็กล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาว่า “ตายซะ!”
พลังที่น่าสะพรึงกลัวระเบิดออกมา และสีหน้าของพวกอ๋องแห่งคุกลับก็ซีดเผือดขึ้นทันที ซึ่งสุดท้ายแล้วทั้งหมดก็ถูกโจมตีจนลอยกระเด็นออกไป
จิ่วเยี่ยกล่าวด้วยเสียงที่เย็นชาว่า “หากมีข้าอยู่ พวกเจ้าก็อย่าหวังว่าจะทำร้ายซีได้เลย!”
ราชาวิหคนรกแห่งความตายกล่าวว่า “เช่นนั้นข้าทำลายเจ้าก่อนก็แล้วกัน”
จิ่วเยี่ยต้องการที่จะปกป้องคนคนหนึ่งไปด้วย และยังต้องต่อสู้กับผู้แข็งแกร่งทั้งห้าคนไปด้วย ซึ่งในบรรดาคนเหล่านั้นมีสองคนที่มีความสามารถพอ ๆ กับเขา
การต่อสู้ไปทั้งอย่างนี้ มันมีความอันตรายต่อจิ่วเยี่ยมากเป็นพิเศษ
แต่ทว่าตั้งแต่ต้นจนจบ คิดไม่ถึงเลยว่าก
