ชาวิหคนรกแห่งความตายมีความภักดีต่อเทพมรณะเป็นพิเศษ ฉะนั้นมันจึงยอมทำทุกเรื่องเพื่อเขา
แม้ว่าจิตวิญญาณแห่งโชคชะตาสำหรับมันแล้วจะน่าอร่อยมาก แต่มันก็ไม่อยากที่จะกลืนกินเพียงลำพังอยู่ดี
ผู้คุมปีศาจแห่งความมืดกล่าวกับจิ่วเยี่ยว่า “จิ่วเยี่ย ข้าไม่รู้จริง ๆ ว่าเจ้าไปเก็บเอาสมบัติเช่นนี้กลับมาจากที่ใดกันแน่! มันช่างเป็นเหมือนกับสมบัติอันล้ำค่าที่ไม่มีที่สิ้นสุ ด จนข้าไม่อยากจะฆ่านาง! และอยากที่จะทำลายสัญญาที่ให้ไว้กับอู๋หยาเลยทีเดียว!”
ราชาวิหคนรกแห่งความตายกล่าวว่า “ไม่ได้! นางเป็นของข้า นางจะต้องตาย!”
“ข้ามอบเขาให้เจ้าเป็นคนจัดการก็แล้วกัน ข้าจะไปจัดการผู้หญิงคนนั้นก่อนแล้วค่อยว่ากันอีกที” ราชาวิหคนรกแห่งความตายทิ้งผู้คุมปีศาจแห่งความมืดไปทันที มันทิ้งให้เขาต้องสู้กั บหวงจิ่วเยี่ยเพียงลำพัง ส่วนตัวเองก็พุ่งไปทางมู่เฉียนซีอย่างตื่นเต้น
แววตาของจิ่วเยี่ยมืดมนไปทันที พลังอันน่าสะพรึงกลัวพุ่งไปทางราชาวิหคนรกแห่งความตาย แต่มันกลับสามารถหลบหลีกได้ทั้งหมด
ผู้คุมปีศาจแห่งความมืดกล่าวว่า “ฝ่าบาทจิ่วเยี่ย ข้ายังอยู่ตรงนี้นะ! เจ้ายังจะไม่มีสมาธิอีกหรือ!”
ดูเหมือนว่าการปล่อยให้เจ้านกตัวนั้นไปจัดการกับผู้หญิงของห
