งระเบิดดังกึกก้องออกมา และเกิดการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงไปทั่วบริเวณ
ฝูเซิงกล่าวว่า “นี่มันเกิดอะไรขึ้น? เจ้านั่นหนีออกมาได้แล้วอย่างนั้นหรือ?”
มู่เฉียนซีพยักหน้าพลางกล่าวว่า “อื้ม! ราชาวิหคนรกแห่งความตายหนีออกมาได้แล้วแน่นอน”
ตูมม ตูมม ตูมม!
มีเสียงต่อสู้อย่างดุเดือดดังขึ้นมาจากทางด้านหน้าที่อยู่ไม่ไกลนัก
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ไม่เพียงแต่หนีออกมาแล้วเท่านั้น แต่ตอนนี้มันกำลังสู้กับคนอยู่ด้วย หากข้าเดาไม่ผิดละก็ คนที่มันกำลังสู้ด้วยน่าจะเป็นผู้คุมปีศาจแห่งความมืด”
จิ่วเยี่ยนั้นคุ้นเคยกับพลังของผู้คุมปีศาจแห่งความมืดเป็นอย่างมาก เขาพยักหน้าพลางกล่าวว่า “ซีกล่าวได้ถูกต้องแล้ว เป็นเขา!”
“ในเมื่อเขาเข้าไปก่อนแล้ว เช่นนั้นก็ปล่อยให้ผู้คุมปีศาจแห่งความมืดเล่นสนุกกับวิหคนรกแห่งความตายไปก่อนเถอะ! พวกเราอย่าเพิ่งเข้าไปเลย จิ่วเยี่ย เจ้าต้องใช้เวลานานเท่าไรถึงจะ ะสามารถสะกดพลังของคำสาปเอาไว้ได้?” มู่เฉียนซีกล่าวถาม
“ใกล้แล้วล่ะ!” จิ่วเยี่ยกล่าวตอบ
ฝูเซิงกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “เจ้านายของข้า เจ้าคิดที่จะมองแต่ข้างหน้าแต่ไม่ระวังหลังเลยอย่างนั้นหรือ?”
“ใช่แล้ว! ในเมื่อมีคนมาสู้ให้เช่นนี้ ก็อย่าปล่อยให้มันเสีย
