“อ๋อ!” มู่เฉียนซีแสดงท่าทีได้เรียบเฉยเป็นอย่างมาก
หลังจากนั้นนางก็กล่าวว่า “จิ่วเยี่ย พวกเราพักผ่อนกันสักหน่อยเถอะ อย่าไปสนใจมันเลย”
“ตกลง!”
จิ่วเยี่ยกอดมู่เฉียนซีเอาไว้ หลังจากนั้นก็ให้นางพักผ่อนอยู่ในอ้อมแขนของเขา
วิหคนรกแห่งความตายตัวนั้นกำลังจะถุกทำให้โมโหตายอยู่แล้ว นี่ต้องจัดการอย่างไรกันแน่ ทำไมเจ้ามนุษย์ผู้นี้ถึงไม่มีการตอบสนองใด ๆ เลยล่ะ
อย่างไรเสียวิหคนรกแห่งความตายนี้ก็คิดว่ากลอุบายของตนเองฉลาดมาก แต่มันไม่เพียงไม่สำเร็จเท่านั้น นอกจากนี้ยังทำให้ยังถูกป้อนอาหารสุนัขเข้าไปคำโตอีกด้วย
วิหคนรกแห่งความตายทั้งหมดล้วนเกิดขึ้นมาเพราะราชาวิหคนรกแห่งความตาย และความจริงแล้วสิ่งที่อยู่ภายในหัวสมองของเจ้าพวกนี้ล้วนมีความคล้ายคลึงกันทั้งหมด ยกตัวอย่างเช่นสิ่งที่อ๋อง แห่งคุกลับกำลังเผชิญหน้าอยู่ในตอนนี้ก็เป็นไปในแนวทางเดียวกันด้วยเช่นกัน
แต่อ๋องแห่งคุกลับไม่ได้เหมือนมู่เฉียนซีกับจิ่วเยี่ย เพราะในเวลานั้นจิ่วเยี่ยได้กอดมู่เฉียนซีเอาไว้อย่างแน่นหนา ฉะนั้นพวกเขาจึงไม่ได้ถูกมิติที่ปั่นป่วนแยกออกจากกัน
แต่ทว่าชายหนุ่มสองสามคนอย่างพวกเขาไม่สามารถกอดกันได้ ดังนั้นจึงต้องแยกกันแน่นอนอยู่แล้ว
อ๋องแห่งคุกลับบุก
